II 



Magni momcnli sunl, quac de ovulis Cycadearum cl Coniferarum polyembryoneis nuper scripsil ccl. 

 R. Bhown (Report of the 4. meeling of the Jirilish associat. p. 596). Ovula cnim caute perquirens, in 

 singulis plurimarum embryonum vestigia vidit, quorum aliquando plurcs licne elformantur. CI. MrrniEr. 

 in Cijcadis ovulo idem viderat (Elem. Tom. 1. fig. 10.) atque L. C. Riciiaud dcscripseral (1. c. p. 181). 

 In omnibus autem Cycadeis normaliter ovula esse polyeinbryonea cel. R. Brown probare conatus est 

 (On Kingia p. 25). 



Ne autem in tanta virorum acutissimorum dissensione, incautc jndicium feram, varia rationc haec 

 organa esse consideranda et exploranda putavi. 



Quodsi cvolutionis horum organorum viam persequutus eris, nullum dubium erit, conos illos vel 

 strobilos nil esse nisi simplices elongationes axeos caudicis, imprimis in Ci/cadis, Macrozamiae et Ence- 

 phalarti generibus, subinde fortasse axes laterales, ut in Zamiis. Occupant in illis omnino frondium 

 locum, et gemma haec fructiproma iieque ac gemma frondosa, squamis densc tomcntosis tecta est. 

 Unica plerumque gemma frondosa in caudicis apice, unica eliam fructigera; haec per viccs illam exci- 

 pit, suum locum occupat. Frondium enim evolutio non perficitur, quando gemma frucliproma seu co- 

 nus protruditur. — Sic morphologice spadices conos tiun mares tum femineos componcnles in Cijcadc, 

 squamae pedicellatae ovariiferae et antheriferae Encephalartorum ct Zamiarum (quae sunt contracli 

 abbreviatique spadiccs Cijcadis) sunt frondes, quoad formam et fnnctionem mulalae, gencrationi scil. 

 dicatac. Compara spadicem femineum Cijcadis cum ejus fronde foliolifera, et perfectissimam videbis 

 similitudinem, analogiam, identitatem. Porro spadices femineas cum masculinis comparans, eadem or- 

 gana esse videbis, hos modo abbreviatos et a forma originaria jam magis distanles. Eadem res est, si 

 Encephalarlorum , Macrozamiarum ct Zamiarum iniloresccntias seu conos spcctes; spadices solum- 

 modo abbreviati, minus explicati, tanquam squamae aul pliylla peltata horizontaliler disposili supra 

 axem communem, duo fructus gerentes; forma complanata foliacea mulata csl in formam basi conlrac- 

 tam apice expansam. Evidentior in spadicibus masculinis similitudo est, iinprimis si Cycades cum En- 

 cephalarlis comparas. 



Quodsi jam spadices Cycadis ovariiferos et spadices anthcrifcros reliquorum Cycadearum geiicrum, qui 

 in eodem metamorphoseos gradu posili sunt, comparaveris , ct si porro frondes Cycadearum cum foliis 

 reliquarum plantarum composueris et easdcm organogencscos leges, quibus hoilie carpcllorum ortum 

 explicant botanici, cliam hac in re vigentes statueris, sequitur, spadiccs Cycadearum esse pcricarpia 

 plana aperta, marginibus ovula nuda gerentia. Simul autem ex analogia quam certissime patet, spadi- 

 ces masculos esse anthcras apertas magnas, pollinis giana nuda aperta in superficie gercntes. 



Sic i°itur leges organogeneticae sententiae Brunonianae favcnt, quod si spcctcs femineos spadiccs. Ob- 

 servatio autem directa eorum quae in fabrica spadicnm masculinorum obscrvanda siuit, illae obslant, 

 quia analogia inter organa feminea et masculina dcest; obstat, licet non aibnodum velicmentei-, struc- 

 tura ovulorum illorum, quae nec cum ca pericarpiorum uniovulatorum nec cum ea ovulorum vegctabi- 

 lium in universum ab omni partc potest comparari. 



Cum autem quam evidentissime spadices fcminei Cijcadis eadem organa sint ac frondes, ita ut ovaria 

 cum foliolis mutatis aut foveae e quibus erumpunt, cum axillis foliolorum et ovaria cum gemmulis ibi 

 latentibus comparari possent (vides enim in apice frondoso spadicis aliquatenus reditum ad frondis cvo- 

 lutionem), jure rursus concludendum videtur, frondes Cycadearum cum foliis reliquarum plantarum 

 non posse comparari, et potius organis axilibus adscribendas esse, ramis quasi fissis, post annum vel 

 biennium renovatis, cum foliis Coniferarum (conf. p. 8). — Antherarum in Cycadcis ortus ct dispositio 

 sententiam confirmat; in tota superficie spadicis evolvuntur nec in parcnchymate ipso folii antherifcri. 



Vix eo-o dubito, quin natura in Cycadeis (et Coniferis) tum universae structurae tum propagationis 

 organorum alias propriasque sequatur rationcs ac in reliquis vcgetabilibus. Quod sanc non unicum 

 exemplum. Jam novimus gcnerationem in plantis cellularibus , dualismi cquidein legibus plerumque 

 subjectam, sed simplicem, in multis diversam. Filices porro reputes, Equiselaceas, Lycopodiaccas. Quis 

 generationem per fecundationem negaret, scd quis non agnosceret ctiam, hic rem perfici ratione cui- 

 que harum classium peculiari. Coniferas habemus tamquam plantarum classis exemplum tum a Monoco- 

 tyledoneis tam phanerogamis quam cryplogamicis, tum ab omnibus reliquis Dicolyledoncis quoad tolam 



