quotannis una tantuin frons evolvitur, quo fit, ut persislonlibus iis annorum praecedenliuin, frondes 

 variac magnitudinis ac lbrmae reperiantur. In Zamils quotannis etiam evolvuntur seil non adeo nu- 

 merosae. — In nostris caldariis ineuntc acstate plurcs fromlescentes vidi, imprimis Cycades et En- 

 ecphalarlos. 



Magna materiae gummosae quantilas in omnibus Cycadearum organis continetur, ut variis locis in- 

 dicavi. Peculiares ductus gummiferi hanc matcriem includunt, quorum admodum regidaris disposilio 

 est in stipitibus et rhachidibus. Cl. Morren hos proprio examini submisit (Bu/let. de Vvicademic 

 Royale de Bruxelles Tom. I. n°. 8). Cum e dissectarum rhachidum apicibus gummi evacuari vidcrel , 

 contendit gummi adscendere e caudice in folia nec oppositam viam sequi ut Physiologi statuissent. Ccl 

 Meyejv, qui haec experimenta repetiit, illam evacuationem absorbta inferius aqua cffici contcndit (Jah- 

 resbcricht 1839. p. 115); nam e frustidorum inverse in aqua collocatorum apicibus (itaque inferioribus) 

 gummi effluere observavit. — In rhachidibus Cycadis et Encephalartorum facillime in sectionibus trans- 

 versis ductus gummiferi cernuntur, in peripheria et in centro; in foliolis Cycadis specicrum prope nervum 

 medium decurrunt. Magna copia quoque in textu celluloso externo et medulla caudicis propc stratum 

 ligneum adsunt, teste cl. Mohl, qui Cycadem revolutam, Encephalartum longifolium ct Zamiam in- 

 tcgrifoliam examinavit. Horum canalium structura eadem est ac reliquorum ductuum vel cavilatum, in 

 quas materies propriae in cellulis vicinis formatae, transfunduntiu-. (Conf. quae p. 12. despadiccmonui). 



Cl. De Conikck gummi illud Cycadis revolutae chemico examini exposuit; ciun autem purum (jununi 

 non adhibuerit, experimenta haud magni fecerim. 



Singularis est materies rorida glauca quae quarumdam specicrum generis Encephalarti frondes obdu- 

 cit, imprimis juniores uti E. horridi et E. Lehmanni. Aetate sensim diminuitur. Hujus matcriae se- 

 cretio tamen a plantae vigore quodammodo pendet; ctenim eadem specimina vidi uno amio rore glauco 

 obducta, alio laevia. — Videtur materies ad cerinam vegetabilem pertinere. 



De materie colorante, in pulpa fructuum efformata, nihil adhuc apud Chemicos cognitum osl. 



DE ORGAMS GENER4TI0NIS. 



Auctorum in explicandis partibus generationi inservientibus vehementcr dissentientium scntentias brc- 

 viter exponam. 



Inflorescentia feminea Cycadis in Hort. Malab. Tom. III. pag. 11. vocatur «fructipromus conus" et 

 phylla ejus plana fructus gerentia » linguiformia involucra, veri fructuum loculi" appellantur »aut reti- 

 nacula." Fructus ipsi cum prunis oomparantur, et partes singulae: cortcx mollis, cortex durus ligno- 

 sus, atque contentus nucleus. Cortex durus etiam putamen audit. 



Rumphius iitrumque sexum in Cycadis specie amboinense exploravit (fferb, Amboin. Parte I. a. 1750. 

 pag. 87.) nec tamen sexuum differentiam bene perspexisse videtur. PhyLla inflorescentiac femineae pe- 

 tiolos vocat. Fructus accuratius describit. Sub cortice externo lignosum putamen latere, duabus su- 

 turis connexum, superne foraminulis apertum, in quo reconditur albicans, crassus et oblongus nucleus, 

 ab una parte fovea impressus; inter nucleum vero ac putamen alia sicca ct spongiosa localur substantia. 

 De inflorescentia masculina refert, squamis componi imbricatis separatim se aperientibus uti Pini stro- 

 buli, quas inter squamas arenosa farina locata sit. Addit, eandem arborem, quae inutiliter ejusmodi 

 fructum produxerit, dein verum fructum efformare. Videtur autem, si RcMPHirM de Cycadis specic 

 celebica disserentem audiamus, eum revera hanc inflorescentiam pro masculina habuisse, imo in appen- 

 dice operis a. 1694. 1. c. pag. 89. disertis verbis dicit: «Prima videtur femina, altera autem mas." 



Limveaus, licet sexuum differentiam intellexisset , in explicandis et dijudicandis partibus masculinis 

 sibi non constat, raro sane exemplo. Primum enim, Zamiae generis characterem eruens, utramquc 



3 



