



Gemmue. 



Trcs gemmarum species distinguendae sunt: 1. gcmma terminalis, cuj us ope caudex incrcscit, frondes 

 promens vel alternis plerumque in adultis annis per vices in axcm ilorentem efformata: 2. «emmae 

 laterales vel advenlitiae, et 3. geminae radicales vel hypogaeae. 



Gemma terminalis plurimum est solitaria, et rarius saltem caudex apice in dnos ramos parlitur 

 (Cycadis species). Magna haec gemma in centro frondosae coronae evolvitur, squamis crassis circum- 

 vestita, tomenlosis, brunneis. Quovis anno aut post bicnnium cvolvitur, frondes includens varie dis- 

 positas. 



Gemmae laterales rarius occurrunt, quare caudices simplices manent. Quandoque vetustae Cycadum 

 caudices in ramos dividuntur, et coni Zamiarum lateraliter evoluti huc etiam referendi. 



Gemmae radicales cum bulbis tum situ tum structura comparandae sunt; iis naluraliter et arlificiis 

 horlulanorum Cycadeae multiplicantur. Ad caudicum basin cx axillis squainarum e frondium lapsarum 

 basibus superstitium evolvuntur, initio sub terra reconditae (Encephalartos, Ci/cas), velaliquando inde 

 ab initio supra terram ad partem caudicis epigaeam. Sub terra rcconditae per plures annos lente in- 

 crescentes denique frondem unam emiltunt, radices longas proprias forniant et a planta materna solvun- 

 tur (Tab.II.). Haec evolutio imprimis in plantis morbosis oblinet, aut si gemma terminalis casii vel arte 

 exstincta fuerit. Sic olim in Cycade revoluta (Bcckxaind, Op. Cil. I. p. 439) observabatur, et ipse in 

 Encephalarto horrido sex ejusmodi bulbos inveni, obiter caudici sub terra adhaereutes; sunt quasi 

 bulbo-tubera, composita corpore carnoso centrali crasso, extus in squamas carnosas imbricatas (1) to- 

 mento denso obtectas, partito. His bulbis forma ovata est, basi applanata, apice acuminala; tevtus 

 cellulosus crassus, cellulis hexagonalibus vel rotundatis, materie viscida et amylacea repletis, constans, 

 in quo fibrae decurrunt sparsae, initium ab insertioneradicumfacientes, sursum evanescentes, ramosac, 

 in squamas extensae; constant e tracheis veris, longitudinaliter in fasciculos congiutinatis , spiris facilc 

 evolvendis. Postquam bulbus a materna planta solvi incepit, frondem emittit unicam per plures annos, 

 sed quamvis diversam; omnes minores et minori numero foliolorum instructas. — Ouac e caudicibus 

 Zamiarum oriuntur gemmae, saepe sunt epigaeae, tuberculiforrnes, intumescentes, mox deciduae. 



Frondium vematio quadruplex est, de quibus conf. generum descriptiones. — (Bullet. d. sc. phi/s. ct 

 natur. en Nderl. 1838. p. 129 et Nouv, ^innal. d. sc. natur. Tom. XI. p. Gl— G2, ubi errore Enceph. 

 aiTinis pro caffro legritur.) 



Propagatio saepe ope gemmarum adventitiarum obtinet, qua de re observationes publici juris fecit 

 Fai.dekmaiviv, Petropolitanus (iiber die Vermehrung der Cijcadeen aus den Schuppen ihrer bereils 

 abgeslorbenen Staemme, in Verhandl. zur Bef. des Gartenb. in Preuss. Tom. III. p. 312 seqq.). Si 

 frondes Cycadearum dependent, mors sese adpropinquare solet. Putredo in cenlro caudicis incipit, et 

 sensim radices pereunt. Tunc autem in caudicis squamis adliuc quaedam vis vitae remanet. Vidil 

 Encephalartum korridum (quod et nos olim) cujus totus caudex putredine excavalus, non nisi squamis 

 compositus erat; caviim arena implevit, calidae teinperatiirae exposuit per tres menses; cum ad squamas 

 gemmas orientes viderit, has terrae imposuit et hae iiunc cito frondes evolvebant. Icone rem illus- 

 trat, exhibente squamam ex opposito latere, quo frons enascitur, seu e facie extcrna radiculam pro- 

 trudentem. 



De propagatione Cycadis speciei Rdmphius loquitur (fferbar. Amboin.). Arbor haec, inquit, propaga- 

 tur, si superius molle caput abscissum, in terram sabulosam ponitur. Post annum tunc frondcs 

 evolvuntur. 



De Cycadis cireinalis propagatione experimenta instituit exp. Nebmaniv, Horti Regii Parisini Hortula- 

 nus; caput Cycadis 1§ pedes altae, Martio mense abscissum, per quatuor dies fornaci imposuit, adeo ut 

 vulnus ac frondes exsiccarentur; jam per duas dies caput aquae imponitur, et dein solis radiis exposi- 

 tum propaginum in modum tractatur; Majo radiculas formaverat et paullo post quatuor frondes emi- 

 sit. — Caudex superstes per longum tempus lanquam mortuus perstitit; ab co separavil secliones 1| pol- 



(1) ltac squamae eaedem e.sse videntur , ae illae (|uae bases frondium stipanl. 



