08 



centim. Rhachis, ejusdem fere formae at multo tenuior, utrinque 6, 8 vel 9/oliola fert, in universum 

 altema, vix hic iUic per paria subapproximata. Inferiora plerumque minora quam superiora, nec ta- 

 men magaitudo multum differt. In specimine Humboldtiano 14 centim. longa, 2| lata in diam. maximo; 

 in cultis speciminibus 22 centim. longa, 3 lata. JVuUa autem alia differentia est. Foliola evidentis- 

 sime cum rhachi articulata, et moribunda facilius exarticulata. Foliola antice non convergentia, lanceo- 

 lata, lata, versus apicem latiora, inaequaliter rotundata, subinde leviter biloba, et in cullis plerumque 

 dilacerata; versus basin contracta; margines integerrimi, apice serrulati vel denticulati, sed pauUo 

 magis (per longiorem extensionem) in inferiore quam in superiore. J\"ervi 50-60. Color laele et 

 pulchre viridis, pallidior in pagina inferiore. 



Specimina saltem feminea vidi. Haec suos conos omni fere anni tempore efformant, sed admodum 

 tarde, evolutione fere per annum continuata. Ejusmodi contu perquam crassus pedunculo crasso 

 (2 centim.) et 4—5 centim. longo innixus, conice acuminatus, ad 10 centim. longus, et 2 centim. crassus. 

 Singuli spadices pediceUis l£ longis instructi, angulatis, tri-tetragonis, pelta obtuse quadrangulari, 

 quadrisinuata. Ovaria viridia, glabra, o voideo-elongata , apertura manifesta tanquam foramine instructa, 

 sed nihil producta. — Coni extus tomento brunneo-fusco , dein magis in griseum vergente, vestiti. — 

 Conos in plantae patria majores excrescere, autoptae mihi retulerunt. 



Adnotatio. Planta, quam beatus Richard in Comment. cit. nomine Zamiae integrifoliae descripsit, 

 profecto huc non pertinet, et ad Zamiam debilem vel Z. pumilam melius referri potest, etsi non sine 

 dubitatione, cvun imprimis frondes non magna cura botanice delineatae sint. 



Omnes fere auctores (auctoritate Willdenowii) tamquam Z. integrifoUae synonymon laudant Z.pumi- 

 lam Linn. sp. pl. 1659. excl. synon. , cujus rei ratio mUii non omnino liquet. Profecto Limyaeos plures 

 affines species hoc nomine coUegisse videtur, si autem descriptionem conferas (v. c. adhuc in Suppl. 

 plant.) haec non nisi in Z. pumilam (conf. infra) quadrat, minime in hanc speciem. Canonem a cel. Fries 

 sancitum hic itaque sequendum esse puto, in synonyinis Linnaei dubiis extricandis potius diagnosin, 

 quam icones citatas et specimina herbarii, computanda esse. 



4. ZAMIA MEDIA Willden. 



Z. Caudice stipite tereti-subtriquetro , folioUs snboppositis , summis majoribus, lineari-lanceolatis 



(fere decies quater longioribus quam latis), obtusiuscuUs, sub apice ad margineni inferiorem vix ad su- 

 periorem obsolete serrulatis, planis, marginibus vix revolutis. 



Svn. Zamia stipite tereti inermi Jacvvis Hort. Schoenb. Tom. III. p. 77. 



Zamia media Willdesow. Spec. plant. Tom. IV. p. 846. Peisoon Synops. Tom. II. p. 631. Sprekg. Syst. Feget. 

 Tom. III. p. 907. Haud Botan. Magaz. Tab. 1838, quae est Z.pumila, et noh. in Bullet. d. sc. phys. et nat. 

 en Nderl. 1838. p. 84. (duhia). 



Hekpah. Willdekow. N°. 18534. specimen Humboldtianum. 



Icok. jAcgura 1. c. Tabb. 397 et 398. 



Habitat — locum natalem Willdekowics non accurate indicavit. 



Admotatio. Haec species variis dubiis diu obnoxia erat, cum plures anctores in scriptis botanicis et 

 Catalogis Hortorum eam commutaverint cum Zamia pumila aliisque affinibus. Magni itaque feci be- 

 nevole oblatam occasionem specimen authenticum exjferbario Willdenowii examinandi, a cel. Hcmboldt 

 lectum. Frondis hujus stipes 15, rhachis 17 centim. longi; horum facies postica (quantum e sicco erui 

 potest) convexa, antica plus minus planiuscula videtur. Stipes non valde crassus. Habitus singularis, 

 ob foUola suprema multo longiora quam inferiora; haec opposita sunt, superiora potius alternantia. 





