

betur. Corteoc molliusque lignum cum Pinanga masticatum et tumidis artubus illinitum optimc valct. - 

 Drupas Cycadis revolutae a Japonensibus comedi, Thbnbergius auctor est (1. c. p. 231). 



Singularis itaque fructuum crudorum et juvenilium efficacia in ventriculum vel intestina videtur 

 purgans vel emetica. _ Exsiccatos tales fructus juniores gustans, amarorem revera expertns sum Ma' 

 teries igitur singularis efficax iis contineri videtur. - Anne comparanda cum materiebus acribus venc- 

 natis quarundam Coniferarum, Taxinearum? 



Speciebus australasicis vis haec deleterea major adhuc inesse videtur. Flindersii scil in perinlo 

 socii seminum vim emeticam vehementissimam experti sunt. 



Usus sacer non parum divulgatus. » Malabarenses , qui a D. Thoma conversos se profitentur, atque ideo 

 Thomistae vulgo nuncupantur, templa sua diebus festis foliosis hujusmodi ramis exornant', quia non 

 facile exarescunt atque hanc ob causam arbor haec Palma oVigresia seu armatoria das igresias a 

 Lusitanis nuncupatur" (Rheede). - Hookercs simUem usum in Gallia vidit. - Judaei apud mL frondes 

 Cycadis magni faciunt ad exornanda festiva aedificia _ RuMPmus narrat, usum sacrum apud Tamboc- 

 canenses invaluisse, qui Cycadis fructus edere debeant, si mortuum lugeant. _ Anne immortalitatis 

 imaginem Indi contemplarent in semine, demortuis sub velamentis novae vitae germen includente? - 

 Javanis Cycas Pakis Rady vocatur, »cum Papae Aethiopes eam multum et lubenter ad sepulchreta 

 plantent" Rumphius. 



Hncephalartorum trunci materiam gummosam ac amylaceam continent, Caffris panificii usui inservi- 

 entem, unde hae arbores Urtodendra (Rroodboom) Ulis in terris appellari solent. Thdnbergius prae- 

 parandi methodum descripsit (conf. p. 53). Nec tamen solummodo Enc. cajvr, qucm ille Iaudavit, huic 

 usui inservit, sed certo etiam reliquae species. Conf. p. 44. 



De Zamiae speciei baccis edidibus conf. p. 89. 



A D D E N D A. 



Organa generationis. Dissertatio de floribus masculinis Coniferarum sub Praesidio oel. Hpc. Mohl 

 defensa a. 1837, mihi non nisi e Meiem Jahresbericht 1837. p. 152 et Wikstroem Jahresbericht cd. 

 Beieschmied a. 1837. p. 82 innotuit. — Conum etiam Cycadearum tanquam florem considerat, vel potius 

 tanquam transitum floris simplicis ad inflorescentiam. — Quare autem eundem metamorphoseos gradum 

 non etiam in cono femineo statuat, non perspicio. — Axem vegetativum formationc foliorum carpella- 

 rium non esse finitum monet, et recte. Sed idem apud Cycadem marem obtinet. 



A. Dowmkg observationes de fructibus Cycadearum a cl. Beilschmied commemoratae mihi ignotae. 



Cycadeae fossiles. — Opus cl. Hisinger Lethaea suecica seu Petrifacta Sueciae sequentes continet: 

 1. Cycadites Mssonii Rrongk. (nob. p. 34.) Tab. 33. fig. 4. — 2. Cycadites giganteus His., effossus apud 

 Hoer, Tab. 33. fig. 5. — 3. PterophyUum majus Rrongn. (nob. p. 75.) fig. G. — 4. Pt. minus Rrokcji. (nob. 

 p. 74.) fig. 7. — 5. Pt. dubium Rrongn. (nob. p. 75.) fig. 8. _ 6. Nilssonia brevis Rrongn. (nob. p. 02.) 

 Tab. 34. fig. 1. — 7. N. elongata Rrongn. (nob. p. C2.) fig. 2. 



20 



