Magnus Olsen og Haakon Schetelig. [Nr. 11 



Utenfor Klepp kirke, paa 

 nordre side av kirkens sval ved 

 indgangsdøren til koret, laa ifølge 

 Wegnek 1 ) i 1639 en runesten, 3*/a 

 alen lang, l 1 / 2 alen bred og Vs 

 alen tyk. Paa de Fine's tid (1745) 

 var halvdelen av stenen skjult av 

 kirkens grundvold, saa at kun en- 

 del av ranerne kunde sees. Sand- 

 synlig var det denne sten, som i 

 1849 blev indlemmet i Bergens 

 museum. 2 ) 



Klepp-stenen har, ligesom Tu- 

 stenen, været en reist bautasten. 3 ) 



Indskriften er anbragt i 2 

 rader paa stenens ene bredside og 

 i en 3dje rad paa den ene smal- 

 side. Av de 3 runerader, som 

 alle gaar nedenfra opad og vender 

 toppene i samme retning, skal først 

 læses raden til høire paa bredsiden 

 (I), derpaa raden til venstre (II) 

 og tilsidst smalsidens rad (III), 

 som blir skilt fra II ved den mel- 

 lemkommende rad I. Indskriften 

 avsluttes med et kors. 



Ogsaa behandlingen av denne 

 indskrift grunder sig, skjønt jeg 

 selv har undersøkt den i original, 

 for en væsentlig del paa Bugge's 

 og Rtgh's avtryk og notater fra 

 1895. Fig. 2 viser tegning av stenen 

 efter et fotografi i Bergens museum. 





*) Om Wegner' s avbildninger og beskrivelser av runeindskrifter jfr. 

 Undset anf. st. s. 102 ff. 



2 ) Nicolaysen, N. Fond. s. 297, 788. — Hos Worm, Dan. Mon. s. 515 

 findes en mangelfald tegning av Klepp-indskriften. Liljegren, Eun-Urk. nr. 

 1600 har en mangelfald gjengivelse av indskriften i transskription. 



3 ) Naar stenen hos Lind, Norsk-islandska dopnamn, kaldes „en liggande 

 sten från Kleps kyrka, Jæderen, (ca. 1100? Bugge)", er dette uttryk misvisende. 



