U7 



gaf bij 100 C gedroogde oxalas calcis, wegende 1,053 grm., 

 waarin 0,40585 grm. Kalkaarde (1). 



100 grm. water dus 0,30689 grm. Kalkaarde. 



7. Bepaling der Zwavelzure kalkaarde, 



100 grm. water bevatten 0,045131 grm zwavelzuur 

 gevende met 0,031591 „ kalkaarde 

 en 0,020307 „ water. 



0,097029 „ Zwavelzure kalkaar- 



de (gips; 



8. Bepaling van het Chloor calcium. 



100 grm. water bevatten 0,30689 grm. kalkaarde; aan bet 

 zwavelzuur is gebonden 0,03159 grm.; afgetrokken, blijft 

 0,2753 grm., beantwoordende aan 0,54525 grm. Chloorcalcium, 

 waarin 0,34861 grm. chlorium. 



9. Bepaling van het Chloormagnium. 



Het filtraat van den oxalas calcis met phosphas ammoniae be- 

 handeld, gaf 0,049 grm. bij 100° G. gedroogde phosphorzure 

 biüeraarde-ammonia, na gloeijing 0,0345 grm. phosphorzure 

 bitteraarde gevende, waarin 0,01265 grm. bitteraarde. 



100 grm. water 0,0096 grm., beantwoordende aan 0,0223 

 grm. Chloormagnium, waarin 0,01645 grm. chlorium. 



(1) Toen ik ongeveer 16 dagen later den oxalas calcis wederom 

 woog, had hij eenig water aangetrokken; zijn gewigt bedroeg nu 1,071 

 grm. Ik nam hiervan 1,037 grm. en brandde deze hoeveelheid tot kool- 

 zure kalkaarde, die, alvorens gewogen te zijn, met eene genoegzame 

 hoeveelheid koolzure ammonia behandeld was ; zij woog 0,702 grm. 



1,071 grm. oxalas calcis zouden dus 0,72502 grm. koolzure kalkaarde 

 gegeven hebben, waarin o> 4 °601 grm. kalkaarde. 



Hieruit blijkt, dat de berekening der kalkaarde uit de bij 100° C. ge- 

 droogde oxalas calcis, juiste uitkomsten levert, en dat het overbodig is^ 

 den oxalas calcis te branden, ten einde uit de verkregene hoeveelheid 

 koolzure kalkaarde de kalkaarde te berekenen. 



