47 



Bepaling der asch van eene soort karmijnlak No. 2. 

 (Van eene veel minder schoone roode kleur dan de eerste). 



1,325 gr. gaven bij verbranding 0,035 gr. asch, 

 S3 2,642% anorganische en 

 97,358 „ organische deelen. 



100,000 



NB. Dewijl deze soort van lak veel ligter gekleurd was 

 dan de vorige, had ik veel meer anorganische deelen in haar 

 verwacht dan in de eerste. Om zeker te wezen , deed ik eene 

 tweede aschbepaling tot kontrole , doch deze gaf nagenoeg de- 

 zelfde resultaten (namelijk 2,577°/ ), zoodat een groot verschil 

 in het aschgehalte van sommige karmijn-laksoorten schijnt te 

 bestaan. 



Uit deze bepalingen blijkt dus , dat ook het schoonste kar- 

 mijn en karmijnlak, welke fabriekmatig bereid en in den han- 

 del gebragt w T orden, nog eene aanmerkelijke hoeveelheid 

 anorganische stoffen bevatten, welke voornamelijk uit aluin- 

 aarde bestaan. Om nu dadelijk uit de witte stof te beproeven 

 karmijn te bereiden, werd het door kokend water verkregene 

 donkerroode aftreksel met verschillende, doch altijd kleine hoe- 

 veelheden ijzervrijen aluin gekookt, vervolgens na bezinking 

 het heldere vocht in eene porceleinen schaal gegoten en aan 

 zich zelf, goed bedekt, overgelaten. Bij de bereiding van het kar- 

 mijn laat men de met aluin behandelde vloeistoffen eenige da- 

 gen lang staan, doch het is zeker, dat eene dergelijke metho- 

 de hier geene gepaste aanwending vinden kan, daar èn door 

 de vele vetachtige en dierlijke stoffen, welke in het afkooksel 

 opgenomen zijn, èn door de steeds hooge temperatuur der keer- 

 kringsgewesten , reeds na verloop van een' dag de vloeistof 

 aan dusdanige verrotting onderhevig is, dat men zich genood- 

 zaakt ziet haar weg te werpen. Op direkten weg laat zich dus 

 uit deze stof geen karmijn afscheiden. 



Ik beproefde thans, om het door water verkregen afkooksel 

 der kochenille-stof met verschillende hoeveelheden aluin te be- 



