14 



Gedurende het thans anderhalfjarig bestaan onzer instelling 

 Ss geene kontributie, van welken aard ook, van de gewone 

 leden noodig geoordeeld. Tot nu toe zijn alle kosten door 

 de leden van het bestuur gedragen. De vergaderingen der 

 direktie hebben bij afwisseling plaats gehad ten huize van een 

 der leden des bestuurs en voor de gewone vergaderingen heeft 

 ons honorair lid Z. K. K. B. Hertog van Saksen Weimar Ei- 

 senach telkenmale met welwillendheid zijne woning geopend 

 niet alleen , maar ook met vorstelijke gulheid getracht, die 

 vergaderingen den leden in alle opzigten aangenaam te maken. 

 Bij het ontwerpen der nieuwe wetten is op nieuw ter sprake 

 gebragt , de noodzakelijkheid of niet noodzakelijkheid voor de 

 Vereeniging van gelden , voortspruitende uit eene bij de wet 

 te bepalen of vrijwillige bijdrage, en, hoezeer voor het jaar 

 1852 geene geldelijke belemmeringen van eenig belang in de 

 handelingen der Vereeniging zijn te vreezen, is de wensche- 

 lijkheid blijkbaar geworden , dat de Vereeniging over eenige 

 vaste inkomsten zou kunnen beschikken , om hare werkzaam- 

 heden uit te breiden en in sommige zaken van geldelijke ge- 

 volgen het initiatief te kunnen nemen. De direktie gaat echter 

 ongaarne tot zoodanig voorstel aan de vergadering over en 

 heeft het beter geoordeeld, de behandeling van dit punt tot 

 het jaar 1853 te verschuiven en voor het tegenwoordige slechts 

 aan de HH. leden en het belangstellende publiek kenbaar te 

 maken, dat donatiën van gelden met erkentelijkheid zullen 

 worden ontvangen en dat daarvan onder dankbetuiging melding 

 zal worden gemaakt in het tijdschrift der Vereeniging, terwijl 

 jaarlijks openlijk verantwoording der ontvangen gelden zal 

 worden gedaan. 



Ik heb thans gemeld het belangrijkste, wat door onze Ver- 

 eeniging is verrigt en wat in haren boezem is voorgevallen. 



Vragen wij thans , of zij aan het doel harer instelling heeft 

 beantwoord , dan mogen wij gerustelijk het antwoord van het 

 publiek te gemoet zien. Want al is het waar, dat het veld, 

 in deze gewesten te beploegen, onafmetelijk is, aan de andere 



