186 



In een platinaschoteltje verwarmd , ontwikkelden zich slechts 

 enkele gasblazen van koolzuur. Het water bleef aanvankelijk 

 helder. Tot de helft uitgedampt, werd het troebel, terwijl een 

 wit praecipitaat zich vormde; tot droogwordens toe uitgedampt, 

 verkreeg men een wit, hijgroskopisch zout, gedeeltelijk van ku- 

 bieken vorm, gedeeltelijk uit naaldvormige kristalletjes bestaande. 



Door behandeling met gedestilleerd water zonderde men de 

 daarin onoplosbare deelen af, die uit kiezelaarde en weinig 

 aluinaarde met sporen van ijzer oxvj de en mangaanprotoxijde 

 bestonden. Het filtraat bevatte chlorium , zwavelzuur, potassa, 

 soda, kalkaarde, bilteraarde en sporen van org. stoffen. 



Kwantitatieve analijse. 



1. Bepaling van het Chlorium. 



195,276 grm. water gaven bij 100° C. gedroogd chloorzilver 

 wegende 0,157 grm. 



100 grm. water 0,0804 grm; waarin 0,01987 grm. chlorium. 



2. Bepaling van het Zwavelzuur. 



130,184 grm. water gaven bij 100° C. gedroogde zwavelzu- 

 zure barietaarde , wegende 0,227 grm. 



100 grm. water dus 0,17437 grm., waarin 0,059913 grm. 

 zwavelzuur. 



3. Bepaling der Kiezelaarde. 



130,184 grm. water met zoutzuur uitgedampt , het zout zwak 

 gegloeid enz , gaf 0,016 grm. gegloeide kiezelaarde; 

 100 grm. water 0,01229 grm. 



4. Bepaling der Aluinaarde. 



Uit het filtraat der kiezelaarde verkreeg men 0,00125 grm. 

 gegloeide aluinaarde , een spoor ijzeroxijde bevattende. 

 100 grm. water dus 0.00096 grm. 



5. Bepaling der Kalkaarde. 



Het filtraat der aluinaarde gaf 0,112 grm. bij 100° C. ge- 

 droogden oxalas calcis. 



