199 



j spaath , en verkreeg ontwikkelde gerstenplantjes , een van twin- 

 tig duimen hoog en met vier rijpe zaden. 



De anders vrij aanzienlijke hoeveelheid potasch, die het 

 veldspaath bevat, is in eenen bijna onoplosbaren toestand aan- 

 wezig, en kon eerst bij zeer kleine gedeelten door den invloed 

 der atmosfeer oplosbaar gemaakt worden. Eenige proeven 

 van Wolff, mij eerst zeer onlangs bekend geworden (Erd- 

 mann's Journal 1850 N«. 17 en 18;, geven eenige aanduiding, 

 hoeveel oplosbare alkalische zouten voor eenen bodem genoeg, 

 en tevens het maximum is, om een zeer aanzienlijk produkt 

 te bekomen. 



De uitkomsten waren als volgt: 

 Van Keukenzout 1200 a 1800 kil. per hektare of 0,048 pCt. 



tot 0,072 „ 

 » Soda 86 <> „ „ „ of0,034 „ 



„ Zwavelzure soda 1200 „ „ ?j of 0,0 48 



„ Potasch 2160 „ „ ][ Of0 'o86 ][ 



„ Salpeter 1200 a 3800,, „ „ f 0,0*8 „ 



tot 0,1 50 „ 

 „ Zwavelzure magnesia 1000 „ „ jf of 040 

 „ Kalk 900 a!600„ „ " f 0,640 " 



Dit is berekend voor zes duim diepte. De grond van een 

 hektare fa 10000 □ meters; bij een soortelijk gewigt van 1,5, 

 ter diepte als boven, weegt ongeveer 2 % miliioen kilogrammen! 

 Terwijl hier, aan den eenen kant in aanmerking komt, dat 

 elk der bovengenoemde zouten in meer dan de aangegevene 

 hoeveelheden gebezigd, eene vermindering van produkt veroor- 

 zaakte, zoo moet, aan de andere zijde, vermeld worden, 

 dat de proefgrond gevormd was, door opbre -jjing van eene 

 zeven duim dikke laag ijzerhoudend kies, terwijl de onder- 

 grond zandig was. Op meer humus- en kleihoudenden bodem 

 zou zeker eene veel grootere hoeveelheid dier zouten aanwend- 

 baar en nuttig geweest zijn, en indien deze zouten allen te ge- 

 lijk met den grond waren vermengd geworden, dan had hun- 

 ne hoeveelheid zeker nog veranderingen kunnen ondergaan. 

 2. Eet Phosphorzuur en 



