202 



opneming van water geëindigd , dus de stof met water verza- 

 digd was. 



Deze getallen behoeven bijna geene verklaring. 

 Men ziet er uit, dat humus slechts V 12 der vastheid heeft van 

 thoon, ruim 12 maal zoo veel zuurstof opneemt als zand, 

 bij gelijke hitte van de lucht ongeveer de helft minder ver- 

 warmd wordt dan zand, bijna 8 maal zoo veel water terug- 

 houdt , en in de halve tijdsruimte 5 maal zoo veel water op- 

 neemt. 



De belangrijkheid van eenigen dezer eigenschappen verdient 

 nog eene korte uiteenzetting. 



Vermengd metthoon, eene in sommige opzigten en voor som- 

 mige planten zoo voordeelige grondsoort, verbetert de humus 

 het nadeel van te grooten zamenhang; aan zandgrond deelt hij 

 een grooter vermogen mede om zuurstof uit den dampkring 

 op te nemen, waarmede steeds eene geringe hoeveelheid 

 ammonia vermengd is, terwijl hij tevens de verwarming van 

 den grond door de zonnehitte matigt, en zijne aantrekking van 

 het water verhoogt. 



Het is verder bewezen , dat die opneming van zuurstof ver- 

 meerdert met den staat van vochtigheid des gronds en dat zij 

 bij droogen grond geheel nul wordt; zoo ook toeneemt, 

 met de vermeerdering van warmte en van licht, dat is, van 

 de helderheid der lucht. 



De humus mag dus gezegd worden , zoo zij niet ten eene 

 male door digten plantengroei overschaduwd is, in gelijkelijk 

 klimmende mate geschikt te worden (en dus den grond geschikt 

 te maken), voor twee, tot de goede ontwikkeling der wortels 

 zoo noodige werkingen t. w. opneming van en chemische ver- 

 binding met zuurstof en vasthouding van water , het vereischte 

 oplosmiddel voor het voedsel der planten. Deze twee eigen 

 schappen worden versterkt, door dat de humus betrekkelijk 

 weinig warm wordt, zoodat hij bijna enkel de gunstige werking 

 der warmte, namelijk de bevordering der opneming van zuur- 

 stof, ondervindt. 



Een paar vergelijkende proeven zijn alhier gedaan, omtrent he 



