21* 



zekere verhouding tot de oplosbare kiezel- en aluinaarde, en 

 beider oplosbare toestand is aan de inwerking van den humus 

 toe te schrijven. 



Al deze stoiTen werden uitgetrokken door zeer verdund zee- 

 zoutzuur, van gelijke sterkte, en zij duiden eenigzins aan, hoe- 

 veel voedsel na verbruik van het dadelijk oplosbare gedeelte, 

 voor de planten spoedig bruikbaar zal zijn. 



Naarmate dus meer aluinaarde uit het onoplosbare deel 

 der gronden uitgetrokken wordt, naar die mate vermeerdert 

 ook hun waterhoudend vermogen en, ceteris paribus, de 

 vruchtbaarheid. Ketanon bevat hiervan de helft minder dan Te- 

 galbangle, en slechts een vierde van ïjikolle. 



Boven heb ik gezegd, dat de drie hoofdzakelijk onderzochte 

 gronden van Kadoe voor langen tijd (niet voor altijd) onge- 

 schikt zullen zijn tot eene voordeelige kuituur, en inder- 

 daad bevatten zij nog stoffen genoeg, die de vruchtbaarheid ver- 

 oorzaken, maar in eenen onoplpsbaren, als het ware opgesloten, 

 dus niet in eenen dadelijk bruikbaren staat. De uitkomsten 

 op tabel E. bijeengesteld, duiden dit aan : zij toonen aan de za- 

 menstelling van het in verdund zeezoutzuur niet oplosbare ge- 

 deelte dier gronden. De hoeveelheid kalk en alkaliën, daarin 

 als weggelegd, is nog aanzienlijk, en ook van magnesia is 

 er nog voorraad. Doch dit alles is voor de gewone inwerking 

 der atmosferische invloeden slechts weinig toegankelijk, daar 

 die werking niet geholpen wordt door eenen aanhoudenden plan- 

 tengroei, de bron van den humus, en dus mag deze schat van 

 vruchtbaarmakende stoffen metregt als bijna geheel weggesloten 

 aangemerkt worden. Dit is te meer waar, omdat de ontbin- 

 ding dier vastgelegde zouten gedurig moeijelijker wordt. Bij 

 de eerste ontleding van het veldspaath in den grond, wordt 

 een zoogenaamd onderkiezelzuur alkali , hetwelk oplosbaar 

 is, door den regen uitgewasschen. Daar nu een onderkie- 

 zelzuur alkali eene verbinding is, waarin de verhouding van 

 het alkali die van het zuur overtreft, zoo moet die van het; 

 laatste in het overblijvende, niet opgeloste gedeelte, aanhoudend; 

 toenemen. Naarmate dan de verhouding van het kiezelzuur te-f 



