868 



Reis naar Badau en Blantoe* 



Des morgens ten 6 ! / 2 ure vertrok ik met 4 koelies en 2 ka- 

 wans, de beide Chinezen en den oppasser, die mij te Banka 

 toegevoegd was. Mijne beide bedienden moest ik wegens ziekte 

 achterlaten. Het voetpad was aanvankelijk redelijk, ofschoon er 

 op sommige plaatsen één voet of meer water op stond. De 

 bodem bestond meestal uit grof zand, en was, zoo ver men 

 zien kon, met laag hout en varens bedekt. Op 4 palen gaans 

 ten oosten der hoofdplaats is eene rivier Soengie Raja gehee- 

 ten, die in de ïjeroetjoep uitloopt. Hier was de grond mer- 

 gelachtig en iets golvend. Op 2 en 3 voeten diepte bevatte 

 de bodem eene uiterst kleine hoeveelheid eener zwartachtige 

 zeer fijne ertssoort, die aldra door de Chinezen voor koppong 

 (valsche tinerts, die geen tin bevat) erkend werd. Nabij de 

 rivier, met de sjam beproevende, kwam men op eene zwart- 

 achtige pijpaarde (door de Chinezen op Banka ka genoemd), 

 die op ruim 14 voeten diepte niet veranderde, waarom men 

 de proef hier staakte. Wanneer er erts was, dan zoude het 

 terrein hier toegelaten hebben om kollong te werken. Latei- 

 heb ik de Chinezen wat hoogerop gezonden , als wanneer zij van 

 nabij Soengie Pantjoer eene groote hoeveelheid koppong-erts mede- 

 bragten, een scheikundig onderzoek van welken later volgen zal. 



Ten 10 7 2 ure kwam ik te Tra was, eene kampong 3 huizen, 

 groot, ging z. o. op en had ten n. o. de bergketen van Tam- 

 boeroean, die uit een vijftal weinig verhevene heuvels bestaat. 

 Hier begint reeds het landschap uit niets dan vroeger bewerkte 

 of nieuw opgerigte ladangs (hooge rijstvelden) te bestaan , wel- 

 ke laatsten het een treurig aanzien geven; onwillekeurig 

 toch komt de opmerking voor den geest, welke vernieling het 

 vuur, in de handen van den mensen, kan veroorzaken. Het 

 gaan is hier zeer bezwaarlijk door het onophoudelijke over- 

 klauteren of overstappen van sommige groote gevelde en niet 

 verbrande boomstammen. 



Om 1V 2 uur kwam ik in de kampong Djankan, uit 3 ver- 

 spreide huizen beslaande, en had langs de kronkelende voet- 



