381 



boord der praauw van den depati en ging noord op. Ten 

 noorden der kaap ligt de Goenong Boerongmandilawut, ter 

 onderscheiding van den achter haar liggenden Goenong Boe r 

 rongmandidarat. Zoo komt men verder voorbij Telok On- 

 tong (vrij vertaald: baai van geluk, waar weleer een hoofd 

 der zeeroovers zijn verblijf hield en waar zij bij vervolging 

 eene veilige schuilplaats vonden), dan voorbij de Soengie Pring, 

 die de grensscheiding tusschen Boeding en het oostelijke distrikt 

 van den depati is. Ik had toen gelegenheid op te merken, hoe 

 gehard en gespierd de orang sekah zijn, die als matrozen op 

 de praauw dienen. Jongens van 12 a 14 jaren zaten 36 uren 

 bijna onafgebroken aan de lange riemen. Den 25sten Novem- 

 ber kwam ik te ïandjongpandang aan. 



Reis naar den Goenong Tadjam en Soengie Lingga. 



Den 5den December in den morgenstond aanvaarde ik de 

 reis naar den Goenong Tadjam , genoodzaakt zijnde den oppasser 

 en den ouden Chinees wegens zware koortsen achter te laten (een 

 mijner jongens was weder hersteld). De weg leidde weder, 

 even als toen ik naar Badau ging, eerst over Trawas, maar 

 wegens de vele regens was het riviertje Ajer Raja zoo ge- 

 zwollen , dat de vorige weg nu niet gevolgd kon worden. Ik 

 ging dus wat noordelijker op, waar eene brug was, die wij 

 overtrokken, echter nog tot aan de borst door het water wa- 

 dende. Ik ging nog 4 palen verder, onder eenen vrees- 

 selijken stortregen, tot kampong Ajerboelokklekkabaroe, uit 2 

 huizen bestaande, waar ik verbleef. 



Den volgenden dag werd ik door den gids, een' Balinees, die 

 sedert lang op Billiton woonde, zeer misleid, daar hij, ofschoon drie 

 dagen vroeger van den Goenong Tadjam gekomen, zich in den weg 

 vergistte. Hij bragt mij tot voor den berg Tamboeroean , toen 

 wij weder terug moesten, altijd onder eenen harden regen. Ik 

 gaf hem mijn misnoegen hierover eenigzins gevoelig te ken- 



