385 



gen den avond bereikten wij de monding der rivier, maar 

 de praauw van Tandjongpandang was nog niet aangekomen. 

 Daar die echter niet lang meer achterwege konde blijven , zoo 

 zond ik de handelspraauw op dringend verzoek van den eige- 

 naar terug , en vleide mij in eene brandende koorts , onder 

 eene katjangrnat, op het strand neder. 



Den 13den bezocht de koorts des morgens reeds vroeg 

 mij weder. Tegen 8 uur kwamen drie praauwen met orang 

 sekah aan wal: zij waren 18 man sterk. Het hoofd der 

 praauwen kwam mij, onder de mat liggende, bezoeken. Een 

 mijner volgelingen zeide mij, dat hij Ma Cottie heette, die met 

 Ma Mina, Ma Rantjan, Pa Moeda en Ma Selat, des depati's 

 bevelen niet hadden willen gehoorzamen, dezelfden, over welker 

 rooverijen door den depati aan het bestuur te Banka geklaagd 

 was. Hij bezag mijne wapens en vroeg om rijst te koop, dat 

 ik weigerde , daar het overblijvende naauwelijks voor twee dagen 

 meer voldoende was, waarop hij met de zijnen vertrok. Des 

 avonds waren 8 groote sekah-praauwen, waarvan 2 de rivier 

 instaken, misschien om mij, wanneer er iets voorviel den af- 

 togt over land door het bosch af te snijden , in het gezigt. Zij 

 schenen tot het donker was te willen wachten met te landen, 

 en kruisten op V 2 mijl afstands voor de plaats, waar ik mij be- 

 vond. Ik liet verscheidene vuren aansteken , en besloot om het 

 uur wacht te laten houden, zelf, — de koorts was geweken, — 

 het eerste voorbeeld gevende. Het weder werd vreesselijk storm- 

 achtig, het stortregende den geheelen avond, zoodat wij allen 

 maar moesten zorg dragen , dat ons eenigste beschutsel , de 

 katjangrnat, niet weg woei. De praauwen konden bij dit weder 

 toch onmogelijk landen en waren den volgenden morgen een 

 gezigt ver terug geslagen. 



Den loden December bezocht de koorts mij weder; de me- 

 degenomene rijst was nog voor dezen dag voldoende; het zout 

 was reeds den vorigen dag opgebruikt, maar in de zee, die voor 

 ons lag, was genoeg voorhanden. Als ware schipbreukelingen, 

 was reeds honderd malen naar de plaats van waar de praauw 

 moest komen gekeken, toen ten 1 ure de praauw van don 



