•463 



„werking en hier voornamelijk ziet men het bijzonder schoon, 

 „hoe deze heuvels of de hen zamenstellende heuvelkegels 

 „zich uit het minerale water afzonderen en kristalliseren. Aan 

 „zijne noordelijke helling zijn nog 8 wellen in volle werking. 

 „Zij openen zich op verschillende hoogte van den voet des 

 „heuvels tot op de kruin en hebben een' natuurlijken trap ge- 

 „vormd van eenige voeten breedte, langs welken men den top 

 ,.kan beklimmen. Aan de zuidelijke helling bevinden zich nog 

 „2 wellen, kort bij elkander, slechts 2-3 voeten van een lig- 

 „gende en bij den top. Hierdoor is deze helling des heuvels 

 „ook veel steiler, zelfs zoo, dat het beklimmen hier zeer moei- 

 Jeüjk is. 



„Nabij de kruin van den Kapoetiean en Kintjana zijn grootere 

 „en kleinere bekkens rondom de wellen in de rotsen uitgehou- 

 „wen, om daarin het minerale water, dat als fonteinen de 

 „rotsen doorboort , te vergaderen. Die bekkens konden niet 

 „ruim genoeg worden gemaakt om het steeds in groote hoe- 

 veelheid uitspringend water te bevatten en om nu den afloop 

 ,,van het water te bepalen, heeft men de randen dier bekkens 

 „nu eens hier en dan weder daar doorgebroken, waardoor 

 „het water genoodzaakt werd , den voorgeschreven' weg te 

 „volgen en daar nieuwe kalkmassen af te zetten. Vooral is zulks 

 „het geval met het weibekken van den Kapoetian, dat onge- 

 „veer 5 voeten lang, 3V 2 voeten breed en I — \h voeten diep 

 „is en tijdens mijn bezoek zoodanig was uitgehouwen , dat het 

 „water genoodzaakt was van de noordzijde des heuvels af te 

 „loopen, waar zich ook reeds eene aanmerkelijke korst van 

 „nieuwe vorming had afgezet , waaronder de oudere vegetatie 

 „was begraven en thans geene nieuwe vegetatie kan wortelen. 

 „Vroeger had men het water aan de w r estzijde des heuvels la- 

 „ten afloopen, waarvan de sporen nog duidelijk zigtbaar wa- 

 „ren , hoezeer de vegetatie hier en daar zich reeds van die 

 „naakte kalkvlakten had meester gemaakt. 



„Op den Goenoeng Kintjana bestaan nog slechts twee van 

 „die bekkens en wel bij zijne laagste en hoogste wellen. 

 „Zij zijn echter van slechts geringen omvang en loopen aan 



111. 35 



