47B 



amylumpap en chloorwater behandeld, liet noch jodium noch 

 bromium herkennen. De hierbij afgescheidene, in water on- 

 oplosbare deelen , in zoutzuur opgelost, gefiltreerd , het filtraat 

 met potassa-oplossing bijna geneutraliseerd, vervolgens oplos- 

 sing van acetas potassae en een weinig yzerchloried toegevoegd, 

 vertoonde zich niets bijzonders. 



Het gefiltreerde water bleef met gipsoplossing helder; ge- 

 concentreerd zijnde en met potassa-oplossing gekookt en een 

 staafje met zoutzuur er overgehouden, vormden zich eenige 

 witte nevels. 



Het water, in eene retort verhit en de dampen door ba- 

 rietwater geleid, ontstond koolzure barietaarde. Vervolgens 

 het water tot droogwordens toe uitgedampt, het zout met 

 alkohol en eenig zwavelzuur overgoten en aangestoken , gaf 

 deze verbranding geene buitengewone verschijnselen. 



Op bekende wijze werden voorts potassa, soda, kalkaarde, 

 bitteraarde, kiezelaarde en aluinaarde in het water opgespoord, 

 en eindelijk bleek het, dat daarin, behalve de reeds gevondene 

 bestanddeelen, nog sporen van mangaanprotoxyde en organi- 

 sche zelfstandigheden aanwezig zijn. 



Het water, met barietwater gekookt, gefiltreerd, het filtraat 

 met koolzure ammonia behandeld, gefiltreerd, het filtraat uit- 

 gedampt, gegloeid, vervolgens met gedestilleerd water opgeno- 

 men en gefiltreerd, ontstond eene zeer zwak alkalisch reage- 

 rende vloeistof, welke, met salpeterzuur en salpeterzuur zilver- 

 oxyde behandeld , chloorzilver vormde. 



Kwantitatieve analyse. 

 1. Bepaling van het Chlorium. 



260,24 grm. water gaven bij 100° C. gedroogd chloorzilver, 

 wegende 0,2437 grm., bevattende 0,06024 grm. chlorium. 

 100 grm. water 0,02315 grm. chlorium. 



2. Bepaling van het Zwavelzuur. 



260,24 grm. water gaven bij 100° C. gedroogde zwavelzure 

 barietaarde, wegende 0,2455 grm. 



