478 



„houten planken van elkander gescheiden. De temp. van het 

 „water bedraagt tusschen 90 en 100° C. , bij eene buitenlucht 

 „van 8,4° G. ('s morgens 914 uur bepaald). Het water was 

 „helderen had een 1 sterken zwavelwaterstofgasachtigen reuk. De 

 „rotssoorten, waaruit het te voorschijn komt, bestaan uit au- 

 „giet, trachiet en trachietachtig konglomeraat". 



De Japansche scheikundige, van wien ik reeds vroeger heb 

 melding gemaakt (1), heeft mij onlangs toegezonden een fleschje 

 met 200 grein (med. gew.) zout, volgens zijne schriftelijke mede- 

 deeling verkregen door uitdamping van 37,5 katjes mineraal- 

 water. 



Volgens Dr. Moiinike is het gewigt monme de eenheid van 

 het in Japan gebruikelijke gewigt, en staat gelijk met 57 grein 

 med. gew. Tien monme is één zjoemonme zz 570 grein; het zes- 

 tienvoudige van een zjoemonme — 9120 grein of 593,75 grm. 

 is een katje. 



37,5 katjes zijn dus gelijk aan 22265,62 grm. en 200 grein 

 med. gew. aan 13,0208 grm. Hieruit volgt, dat 100 grm. 

 mineraalwater 0,0585 grm. vaste deelen bevatten, die echter 

 bij 100° C. gedroogd zijnde 6,6186 ten honderd water ver- 

 loren. 



Het zout was eenigzins geelachtig, hygroskopisch, aardachtig, 

 van alkalisch zoutachtigen smaak en meer of min loogachtigen 

 reuk. In een platinalepeltje verhit ontwikkelt het een weinig 

 water. Bij vermeerderde hitte werd het graauw van kleur, smolt 

 later en stelde na bekoeling eene meer of min homogene 

 gesmoltene zoutmassa daar, met eenen blaauwachtigen eenigzins 

 groenachtigen tint aan hare oppervlakte. 



Door een kwalitatief onderzoek bleek de aanwezigheid der 

 volgende stoffen. 



Potassa, soda, kalkaarde, bitteraarde, aluinaarde, yzeroxyde, 

 kiezelaarde, koolzuur, zwavelzuur, chloor; voorts sporen 

 van sodium, org. zelfstandigheden en van mangaanoxydule. 

 Kwantitatief onderzocht, zijn de volgende uitkomsten verkregen. 



(I) Zie Jaarg. I. bladz. 382. 





