480 



De aanwezigheid van koolzuurgas en zwavelwaterstofgas 

 blijkt tevens uit de mededeelingen van den Japanschen schei- 

 kundige. 



b. Be minerale bron Takiwo. 



Ook deze bron is door den heer Dr. Mohnike den 22sten 

 Februarij 1850 bezocht en aldus beschreven. 

 „De badinrigting te Takiwo verschilt van die te Oeresino 

 „slechts daarin , dat er hier, behalve zes met afdaken voorziene 

 „bekkens voor de lagere menschenklasse , nog twee andere 

 „door een' muur van de eerste gescheidene zijn, die ruim en 

 „zindelijk zijn ingerigt en voorzien van elegante verblijfkamers 

 „tot badplaatsen voor den landsheer en zijne familie. Het mine- 

 raalwater had bij eene luchttemperatuur van 10,2 C, 's mid- 

 „dags 4V 2 uur, eene warmte van 45,5°. C. en was geheel zonder 

 „smaak en reuk. Het ontwikkelde slechts spaarzaam blaasjes 

 „van koolzuurgas. De geognostische gesteldheid van het terrein 

 „te Tawiko verschilt niet van die te Oeresino. Bij de intrede 

 „van de voor het volk bestemde bekkens is een vertrek , 

 „waarin elk voor een bad omtrent % cent moet betalen 1 '. 



Van dit mineraalwater zijn door den boven bedoelden Ja- 

 panschen scheikundige 30,625 katjes uitgedampt en 137,5 

 grein, med. gewigt, vaste bestanddeelen verkregen , welke te 

 Batavia gewogen 144,5 grein a 9,408 grm. bedroegen en bij 

 100° C. gedroogd 10,062 ten honderd water verloren. 



30,625 katjes a 18183,6 grm. water, bevatten dus bij 

 100°. G. gedroogde vaste bestanddeelen 8,4614 grm.; bedra- 

 gende voor 100 grm. mineraalwater 0,01653 grm. 



De eigenschappen en het kwalitatief onderzoek van dit zout 

 kwamen bijna geheel overeen met het zout, verkregen door uit- 

 damping van het water te Oeresino; slechts was het iets wit- 

 ter van kleur. 



Door het kwantitatief onderzoek van het zout is de zamen- 

 stelling van dit mineraalwater gebleken te zijn als volgt: 



