488 



In December 1851 is door den heer Van der Vinne een 

 fieschje dezer Iagamolie verzameld en verzonden, met opgave 

 dal: de lagamboom op de Batoe-eilanden, op het eiland Pingie, 

 aan den vasten wal te Ajerbangies en langs de rivier bij 

 Moeara Keawe groeit; voorts, dat deze boomsoort nooit in 

 grooten getale vereenigd voorkomt, maar hier en daar in 

 de bosschen enkele boomen daarvan gezocht moeten worden. 



Het onderzoek dezer olie, dat mij in Januarij 1852 werd 

 opgedragen, heeft de volgende uitkomsten opgeleverd. 



De Iagamolie is vuilwit van kleur, van talkachtige konsis- 

 tentie , smelt bij verwarming onder ontwikkeling van water en 

 aetherische olie-dampen , welker reuk veel overeenkomst heeft 

 met dien van een weinig terpentijnolie bevattenden kopaiva bal- 

 sem. Zij kookt bij vermeerderde verwarming, ontvlamt en 

 brandt met eene heldere sterk licht en roet gevende vlam, 

 laat eindelijk eene zeer geringe hoeveelheid, gemakkelijk te 

 verbranden, kool achter, die slechts sporen van eene witte 

 eenigzins graauwachtige asch bevat. 



De smaak der iagamolie is verkoelend, etherisch, eenigzins 

 kopaivaachtig en Iaat een scherp gevoel in den mond achter. 



Aan de lucht in lagen van omtrent een millimeter dikte op 

 glazen platen blootgesteld, droogt de Iagamolie allengskens , 

 doch langzaam. Na verloop van 8 dagen was slechts hare 

 oppervlakte geheel droog. Met water gekookt , ontwikkelt 

 de Iagamolie met etherische oliedampen bezwangerde water- 

 dampen. Zij nam wel het tienvoudige aan omvang toe, kreeg 

 eerst eene harde boterachtige konsistentie van zuiver witte kleur, 

 werd allengskens hard, stijf en minder homogeen. Het water 

 reageerde nu zwak zuur , had echter slechts sporen er van 

 opgelost, want eene kleine hoeveelheid in een' platinalepel 

 verdampt, gaf sporen van een residuum, hetwelk , na het bran- 

 den , een naauwelijks zigtbaar spoor van asch achterliet. Her- 

 haaldelijk met water gekookt tot de dampen naauwelijks nog 

 reuk bezitten , wordt de Iagamolie taai , vermindert wederom 

 van omvang en na verdamping van al het water, blijft eene 

 schoone hars achter, die de volgende eigenschappen bezit. 



