S08 



na de bereiding in hoogen graad geweest, de drie eerste niet. 

 Wij zien hieruit mede het verband tusschen de kleur der kof jij , 

 en hare neiging tot beschimmeling , en tevens de noodzakelijk- 

 heid om, bij goede drooging, ook voor goede, digte afpakking 

 te zorgen. (1) 



Als slotsom van dit gedeelte mijner onderzoekingen, meen 

 ik de drie volgende punten als zeker te mogen stellen: 



1°. Bij even groene of even donker gekleurde koffijsoorten 

 ontstaat beschimmeling het eerste in de meest water- 

 houdende. 

 2°. Bij even waterhoudende koffijsoorten ontstaat beschim- 

 meling het eerste in de meest groene of meest donker 

 gekleurde, 

 3°. Gele veel waterhoudende koffij beschimmelt minder en 

 minder snel, dan groene of donker gekleurde droogere. 

 Hoe drooger , des te donkerder kan zij zijn , zonder spoedig 

 te beschimmelen. 

 Onwillekeurig is hierbij, even -als vroeger het waterge- 

 halte, de beschimmeling in verband gebragt met de kleur der 

 koffij. Dit onderwerp verdient thans eene nadere ontwikke- 

 ling. 



II. De kleur der koffij. 



De stof, die hier, gelijk aan alle bladen en van bladen ge- 

 transformeerde planten -organen, de eigenaardige kleur geeft, 

 is het bladgroen. 



(1) Uit een wetenschappelijk oogpunt, is liet tevens merkwaardig, dat 

 de schimmel plantjes, bij deze gelegenheid gevormd, niet alle van de- 

 zelfde soort waren. 



De tijd verbood mij, dit in voldoende mate mikroskopisch te onderzoe- 

 ken. Ik voer hier hier slechts aan, dat de koffij van Lembang rondom 

 gelijkmatig bedekt was , met blaauwgroene, lange schimmels; die van Tjiroke 

 stonden meer in af 'zonder lijk & bosjes bijeen, waren korter en niet blaauwachtig; 

 die van Genting zuiver groen, en die van Tjiwalen waren kort, graauwwit en 

 meerendeels van kleine ronde knopjes voorzien (sporangia). 



