S16 



baar verloren te hebben : zulks zal nader blijken bij vergelij- 

 king met de door mij zelven versch bereide en goed gedroog- 

 de koffij van Buitenzorg). 



De uikomsten van dit tweede onderzoek waren als volgt : 



Onder 200 stuks waren: 



Koffij van Drijvende. Zinkende. 



i i f 



Sisir. 



S 3 



Malang W I. 



CS O I 





£> '~ ( 



„ gewone 



( 



Genling. 



ó y 



ïjigoegoer. 



O 1 



Tjiroke. 



"° ) 



Lingadjati. 



'~ ] 



Buijoening. 



JS f 



Tjiwalen. 



Soekasahari. 



\ 



f 



Mandirantjan. 



o 1 



Malejbar. 



g> < 



Pengilingan. 



1 ) 



Lembamg. 



£ f 



Tjiseroepan. 







200 



104 



96 



126 



74 



40 



160 



84 



116 



52 



148 



90 



110 



40 



160 



82 



118 



114 



86 



58 



142 



2 



198 







200 



2 



198 



16 



184 



Deze cijfers spreken duidelijk. 



De koffij van Sisir is bestendig gebleven ; drie der Preanger- 

 soorten mede ; doch het zeer korte tijdsverloop , met den duur 

 van bestendigheid der Sisir-koffij vergeleken , in aanmerking 

 nemende, en ook de blijkbare zwaarte-vermindering van die 

 van Tjiseroepan , is eene langzame afneming bij al deze soor- 

 ten meer dan waarschijnlijk. Eene proef met zout water zou 

 dit bewezen hebben. 



Eindelijk , de Cheribonsche hebben alle in zwaarte verloren ; het 

 meest die van Genting, Tjigoegoer, Lingadjati en Soekasahari , 

 welke vroeger de zwaarste onder deze waren. 



Het verband tusschen deze vermindering, het kleurverlies 

 en de beschimmeling, vroeger van deze Cheribonsche koffij- 

 monsters vermeld, springt in het oog. 



De hoofdoorzaak van dat alles was een te groot waterge- 

 halte , en de reden waarom het nog grootere watergehalte der 



