522 



men (naar ik geloof ten onregte) onafscheidelijk acht van de 

 plaats der bereiding. 



Volgens een, vroeger door mij ontvangen berigt van een' 

 bevoegden koffij-makelaar in Holland, zou koffij, die men een jaar 

 of langer op Java laat, om den smaak te verbeteren, eenen mer- 

 kelijk hoogeren prijs halen, indien zij daarbij de groene kleur 

 behield. Die, welke den besten smaak hebben, zijn bijna alle 

 bruine en gele soorten: bonte en roode koffij is weinig gewild. 

 Wij hebben gezien , dat die van Cheribon alle gevlekt zijn of 

 spoedig worden ; ook, ofschoon minder, die der Preanger-ïle- 

 gentschappen; bont is mede de koffij van Kadoe, en vermoe- 

 delijk al die koffij, welke door drooging in de roode schil 

 bereid wordt. 



Na den afloop der bovengenoemde onderzoekingen, heb ik 

 gemeend , niets beters te kunnen doen, dan versche koffij van 

 Buitenzorg , door mij zelven bereid , en op verschillende wijzen 

 gedroogd, op het watergehalte, het soortelijk gewigt en de Ia- 

 tere vatbaarheid tot opneming van water te onderzoeken, met 

 beschrijving der kleur, niet alleen onmiddellijk na de bereiding, 

 maar ook na voortgezette ruime inwerking der lucht; het waar- 

 schijnlijk achtende , dat zulk een ruime inwerking voor kor- 

 ten tijd tamelijk gelijk staat aan eene beperkte inwerking voor 

 langeren tijd (gedurende den overvoer naar Nederland). 



Daardoor hoopte ik de volgende vragen , vroeger reeds ter 

 loops behandeld, met daadzaken te kunnen beantwoorden. 



1°. Welken invloed heeft de bereidingswijze op de hoedanig- 

 heid der koffij. 



2°. Moet men , bij het droogen der versche koffij , invloed 

 toekennen aan het klimaat der plaats, waar zij gedroogd 

 wordt. 



3°. Is die invloed alleen bij onvolkomene of ook bij goede 

 drooging werkzaam. 



4°. In geval van het laatste, kan men dan daarin voorzien, 



