6o9 



klein, en de eerste zeer dikwijls uitermate schoon gevormd. 



Beschouwt men het hoofd der Japanezen, zoo kan men zoo- 

 wel uit de vooruitstekende beenderen des aangezigts als uit die 

 welke de schedelholle omvatten, duidelijk de zoo zeer verbrei- 

 de lijpe van het Turaansche ras, het door Blumenbach eenig- 

 zins anders beschrevene Mongoolsche ras, herkennen. 



Het eigenaardige dezer vormen vertoont zich vooral daar- 

 in, dat de omtrekken der genoemde deelen van Japansche schedels 

 dan eens meer afgeplat, dan eens scherper en als tot hoeken 

 omgebogen voorkomen, dan dit bij Europesche schedels het 

 geval is, waar deze lijnen zachter en glooijender zamenloopen 

 en bijna alle tot bogen van betrekkelijk groote cirkels terug- 

 gebragt kunnen worden. Ziet men een' Japanees van voren, 

 dan kan men in den vorm van het aangezigt, gemakkelijk de 

 meer of minder duidelijke figuur van een trapezium herken- 

 nen, of wel het zich voorstellen als gevormd te zijn door 

 twee met hunne bases aan elkander rakende driehoeken. De 

 grondvlakzijden dezer driehoeken zijn dan gelegen in de grootste 

 breedte-doorsnede van het aangezigt , en stellen de verbindings- 

 lijn tusschen de sterk vooruitstekende wangbeenderen voor. 

 Van hier af vermindert de breedte van het aangezigt, niet al- 

 leen naar de kin, maar ook naar boven toe, terwijl de zijvlak- 

 ken van den schedel van voren en aan de slapen te zamen- 

 gedrukt zijn. Alzoo is het voorhoofdsgedeelte van het voorhoofds- 

 been weinig gewelfd en loopt als een schuinsch vlak naar achte- 

 ren en boven toe, ofschoon de voorhoofdsknobbels niet zel- 

 den bij de Japanezen bijzonder ontwikkeld zijn. De breede gla- 

 bella is weinig diep en de wenkbraauwbogcn komen alzoo wei- 

 nig uit. 



Het voorhoofd is meestal laag, ofschoon men oppervlakkig juist 

 het tegenovergestelde zoude meenen, daar de mannen steeds het 

 voorste gedeelte van het hoofd hebben kaal geschoren. Het 

 achterhoofdsbeen is even als het voorhoofdsbeen gevormd. Het 

 achterhoofdsgedcelte van dit been, vooral aan gene zijde van 

 den uitwendigen knobbel van het achterhoofd, is ook niet zoo ge- 

 welfd, en zijne bovenste randen (margines lambdoïdeae) steken 



