660 



ook meer achterwaarts naar bovenuit, dan dit bij Europesche 

 schedels het geval is. Ook de schedelbeenderen hebben niet dien 

 regelmatigen vorm, welke bij de laatstgenoemden waargenomen 

 wordt. De voorste tweederde gedeelten van dit been zijn ook 

 stomper en schainscher achterwaarts naar boven toeloopende, ter- 

 wijl het andere derde gedeelte, veel meer gebogen zijnde , zich 

 aan den nanstbij gelegenen rand van het achterhoofdsbeen aan- 

 sluit De dus gevormde schedelbeenderen zijn oorzaak dat, als 

 het hoofd regtop gehouden wordt, het schedelpunt meer dan 

 dit bij Europesche vormen het geval is , naar achteren valt, en 

 tevens dat het bovenste gedeelte van het achterhoofd eenigzins 

 puntig naar achteren toe uitloopt. Men kan het best dezen alge- 

 meen voorkomenden, het hoofd zoo ontsierenden vorm, bij de 

 geheel kaal geschoren hoofden der boeddhapriesters waarnemen. 



Wanneer men de aangezigtsbeenderen nader beschouwt, 

 dan zal men al dadelijk kunnen zien, dat de wang- of jukbeen- 

 deren oorzaak zijn , waarom de gelaatstrekken der Japanezen 

 iets zoo eigenaardigs vertoonen. Deze beenderen zelve zijn, 

 zoowel als hunne vooruitstekende gedeelten, veel meer ont- 

 wikkeld dan bij de Europeanen. Maar nog meer wijkt de vorm 

 van den gewonen Europeschen af, door dien de processus 

 temporalis en processus maxillaris reglhoekig op elkander 

 staan, zoodanig, dat het hoekpunt genoegzaam in het sterk 

 vooruitspringende middelste gedeelte van dit been gelegen is. 

 Tevens verbinden zich het voorhoofdsuitsteeksel met het jukbeens- 

 uitsteeksel van het voorhoofdsbeen niet in eene kromme lijn, 

 zooals bij Europesche hoofden het geval is, maar in eenen 

 stompen vooruitspringende!! hoek. 



Daardoor, en voornamelijk door den reeds beschreven' vorm 

 der wangbeenderen, schijnt het Japansche gezigt van voren ge- 

 zien, platgedrukt en tusschen platte vlakken ingesloten te zijn. 

 Ook nemen de aangezigten zelfs van goed doorvoede personen, 

 wanneer zij slechts de eerste jeugd voorbij zijn, een in het 

 oogloopend ingevallen en mager aanzien aan. Maar voor een 

 deel moet ook de eigenaardige aangezigtsvorm van de Japane- 

 zen toegeschreven worden aan de oogholten en aan het been- 



