821 



het tin de tra hoofdzakelijk zamenstcllcn , en welker aard bij het 

 gewone smelten bezwaar op kan leveren soms geen' invloed kun- 

 nen uitoefenen: in een woord , scheikundige analijsen kunnen ons 

 hieromtrent weinig voorlichten. De Engelschen, zoozeer in de 

 praktijk ingewijd, hebben dit, wat liet tin betreft, zeer goed 

 begrepen. In Engeland namelijk wordt de tinerts door de mijn- 

 kompagnie aan de smeltkompagnie overgedragen, als wanneer 

 eerst op den erts eene proef wordt genomen , naar welke de afle- 

 vering van het tin moet plaats hebben. Daartoe wordt ze met 

 eenige percenten houtskool gemengd, en V± uur hard gegloeid. 

 ,, Maar" voegt de mededeeler hiervan er bij , „ eene betere schei- 

 „ kundige methode is het, wanneer men er behalve de kool 

 ,,nog 5% borax bijvoegt, dan eerst 1 uur zacht, 1 uur har- 

 „ der en het laatste V± uur zeer sterk gloeit: dezelfde erts 

 ,, geeft dan 4 a 5°/b tin meer. De eerste methode, ofschoon 

 ,, uit een chemisch oogpunt onvolkomen, voldoet echter aan 

 ,, des smelters en ook der mijnkompagnie billijke wenschen, en 

 ,, wordt daarom alleen gebezigd, daar zij dezelfde uitkomsten 

 ,, verschaft, als wanneer in het groot met den oven gesmol- 

 „ ten wordt.'' 



Het is hier ook nog de plaats om mede te deelen hetgeen 

 Karsten beweert, dat de bij de smelting in eenen schachtoven 

 (met welken de Bankasche ovens meer overeenkomst hebben 

 dan met eenen vlamoven) verkregen slak tweemaal in eenen groo- 

 ten en daarop nog eens in eenen kleinen oven uitgesmolten wordt 

 (schlackentreiben). Volgens hem heeft bij deze smeltingen 

 geene reduktie van het ,, verschlackte Zinnoxijde" plaats, maar 

 alleen eene afzondering van de in de slak teruggebievene tin- 

 korrels. Hierop laat hij volgen , dat het nog een onopgelost 

 vraagstuk blijft of men door de slak fijn te stampen (pochen) 

 en daarna te wasschen niet dezelfde resultaten zoude verkrij- 

 gen; soms wordt volgens hem de slak No. 4 op deze wijze 

 behandeld , echter in de meeste gevallen als onnut weggewor- 

 pen. / 



Volgens Berthier, Annales des Mines Tomé XIII pag. 414, 

 bevatten de gewone tinslakkcn 11 tot 13% en die welke nu het 



