844 



KOLEN. 



4ste. soort , afkomstig van Batoe tiga , laras Soelit 

 ajer , distrikt XX Kottas. 



Deze soort vertoont eene schieferachtig afgezonderde klei 

 doortrokken van koolachtige deelen, van zwavelijzer, ^kristal- 

 len van ijzervitriool, van aluin, en hier en daar ook sporen 

 van zwavel. Zij hebben eene grijze, bruine, tot in het zwarte 

 gaande kleur, zijn eenigzins vetachtig op het gevoel, dof, ech- 

 ter hier en daar met glinsterende plekken; zij hebben voorts 

 eene bruine streek, eene bladerige struktuur, tusschen welke 

 men hier en daar overblijfselen van planten duidelijk ontwaart. 



Deze schieferachtige kleisoort, bij de geognosten meer onder 

 den naam van „ kohlenletten" bekend, vormt gewoonlijk het 

 dak der bruinkolen, waarmede zij zelfs laagsgewijze afwisselt. 

 Eene naauwkeurige beschrijving van het voorkomen dezer schie- 

 erachtige klei zoude dus wel belangrijk zijn. 



2de. soort , afkomstig van Batoe tiga , laras Soelit ajer , 

 distrikt XX Kottas. 



Deze kolen zijn bruin tot graauwzwart van kleur, dof of 

 gedeeltelijk van zwak vetachtigen glans; zij bestaan uit eene 

 kompakte massa van eene meer of min houtachtige struktuur, 

 of uit los zamenhangende bladen van eene oneffene tot 

 schieferachtige breuk. Soortelijk gewigt tusschen 1,4 en 1,6. 

 Ze zijn grootendeels doordrongen van glinsterende, witachtige, 

 naaldvormige kristallen van eenen zamentrekkenden scherpen 

 smaak; voor de blaasbuis verhit, ontwikkelen zij eenen ei- 

 genaardigen empyreumatischen reuk, gemengd met veel gas 

 van zwaveligzuur; zij branden met eene zwak licht gevende 

 vlam en laten eindelijk eene betrekkelijk ruime hoeveelheid 

 roodbruine asch achter. Ten einde de bruikbaarheid dezer 



