&4i> 



kolen nader te onderzoeken, zijn de volgende proeven ge- 

 nomen. 



1. Bepaling van het water gehalte. 



10,024 grm. fijngewreven stof zoo long bij 100°. C. ge- 

 droogd, als nog gewigtsverlies plaats had, verloren 0,837 grm. 

 aan gewigt. 100 grrn. kolen bevatten dus 8,35 grm. water. 



2. Bepaling der in gedestilleerd water oplosbare deelen. 



10,02V grm. stof met genoegzame hoeveemeden gedestilleerd 

 water behandeld, en het overblijvende bij 100°. C. gedroogd , 

 woog het laatste 8,467 grm. ; dus verlies 1,557 grm. 



Uit het onderzoek der oplossing is gebleken, dat zij be- 

 vat zwavelzuur ijzerprotoxyde , zwavelzure aluinaarde , zeer 

 kleine hoeveelheden van gips , bitteraarde en siiika. Ten einde 

 de hoeveelheid dezer stoffen te bepalen, werd de helft daar- 

 van met salpeterzuur en chloorbaryum behandeld , uit het 

 verkregene zwavelzure behoorlijk gedroogde praecipitaat van 

 barietaarde , 0.590 grm. wegende, het zwavelzuurgehalte bere- 

 kend, zijnde 0,2027 grm. en bedragende voor de geheele op- 

 lossing 0,4054 grm. 



Vervolgens werd de andere helft der oplossing met chloor- 

 ammonium en ammonia behandeld , en uit het verkregen 

 praecipitaat door potassaoplossing op bekende wijze 0,1564 

 grm. gegloeid ijzeroxyde daargesteld; deze hoeveelheid beant- 

 woordt aan 0,1408 grm. ijzerprotoxyde, 

 gevende met 0,1564 „ zwavelzuur 



0,2972 „ droog zwavel- 

 zuur ijzerprotoxyde, hetwelk met 45,66 ten honderd water 

 vereenigd , 0,547 grm. gekristalliseerd ijzervitrool vormt, be- 

 dragende voor de geheele oplossing 1,094 grm. 



Uit deze proef laat zich de hoeveelheid zwavelzuur , welke 

 met de aluinaarde is vereenigd , op 0,0926 grm. berekenen 



