846 



gevende 0,1321 grm. zwavelzure aluinaarde, die met 48,59 wa- 

 ter 0,257 grm. gekristalliseerd zout vormt. 



100 grm. kolen bevatten dus 10,914 grm. ijzervitriool 



en 2,565 „ gekristalliseer- 

 de zwavelzure aluinaarde, terwijl de kleine hoeveelheden 

 van kalkaarde, bitteraarde en silica onbepaald bleven. 



3. Bepaling der in zoutzuur oplosbare deelen. 



Hetgeen in water onopgelost bleef, werd met zoutzuur 

 in de warmte behandeld; de hoeveelheid der uitgetrokken 

 zelfstandigheid bedroeg voor 10,024 grm. kolen 0,116 grm.; 

 derhalve voor 100 grm. kolen 1,169 grm. 



Door dit zuur zijn voornamelijk uitgetrokken aluinaarde , 

 ijzeroxyde, kalkaarde en weinig phosphorzuuur. 



4. Bepaling. 



Hetgeen in de 3 e bepaling onopgelost bleef, werd in een 

 platinaschoteltje verbrand; hierbij ontwaarde men nog eenen 

 zwaveligzuren reuk, door de ontleding van eenig zwavelijzer 

 gevormd; men verkreeg eene ligte bruinroode asch op 100 

 grm. kolen 19,62 grm. bedragende, welker bestanddeelen 

 ijzeroxyde, aluinaarde, kiezelaarde en kleine hoeveelheden 

 mangaanoxydeoxyduul waren. 



Uit dit onderzoek blijkt, dat de kolen door de groote hoeveel- 

 heid asch, die ze na het branden terug laten, door de be- 

 trekkelijk groote hoeveelheid der in water en zuren oplos- 

 bare zouten enz., als brandstof weinig waarde hebben; door 

 behoorlijk wasschen met water en droogen kan echter hare 

 deugdelijkheid als brandstof eenigzins verbeterd worden. 



