11 



voelende om mij te wijden aan de natuurkundige dan aan de 

 geneeskundige wetenschappen, besloot ik te trachten eene plaat- 

 sing te bekomen aan 's Rijks Museum van Natuurlijke historie 

 te Leiden. Ik vervoegde mij tot dat einde bij den toenmaligen 

 directeur van dat Museum C. J. Temminck, maar de poging 

 was vruchteloos. Er was geen plaats open , zelfs geene die 

 mij een zeer nederig bestaan kon verzekeren , en méér had ik 

 voorloopig niet verlangd. 



Ik besloot nu met de geringe nog aanwezige middelen waar- 

 over beschikt kon worden naar Parijs te gaan , om daar zoo- 

 lang zij zouden reiken , mijn studiën voort te zetten. 



Te Parijs bleef ik ruim een half jaar, wat slechts mogelijk 

 werd door het betrekken van een klein kamertje au troisième 

 in het quartier latin, en het niet te nauw te nemen mei be- 

 hoorlijke voeding en verwarming. 



Ik besteedde daar mijne ochtenduren in de hospitalen en de 

 middaguren in de inrichtingen van den Jardin des Plantes, en 

 ik deed er ook mijn voordeel met de lessen van Andral, 



PlORRY, ORFILA , VELPEAU, ROUX , GeRDY , DUCROTAY J)E BLAIN- 



ville, Brog.xiart en andere celebriteiten van dien tijd. De 

 omstandigheid dat ik als vreemdeling, en in het bezit van Hol- 

 landsche diploma's, kosteloos tot het bezoeken der inrichtingen 

 en tot het bijwonen der collegies werd toegelaten, vergunde 

 mij langer te Parijs te verblijven dan ik mogelijk had geacht. 



In het voorjaar van 1841 was ik in Holland terug. Eene 

 nieuwe poging lot plaatsing aan 's Rijks Museum mislukte 

 evenzeer als de vroegere, en van vestiging als praclisch genees- 

 en heelkundige kon nog evenmin sprake zijn als in 1840. 



Weldra echter opende zich het vooruitzicht tot plaatsing als 

 officier van gezondheid bij het leger in Indië. Ik besloot mij 

 aan het daartoe vereischte examen te onderwerpen, en in Mei 

 1841 kreeg ik mijne aanstelling als officier van gezondheid 

 derde klasse. 



