12 



II. 



Bij mijnt' benoeming lot militairarts werd mij als yöprloopigé 

 standplaats aangewezen Harderwijk, waar ik bij bel militair 

 bospitaal dienst zon doen totdat mijn verlrek naar Indië zou 

 zijn bepaald. 



Dat vertrek had plaats op het einde van Oetober 1841. Een 

 kaagschip was bestemd het detachement waartoe ik behoorde 

 over te brengen van Harderwijk naar Hellevoetshüs , waar het 

 regat Prins van Oranje gereed lag het te ontvangen voor het 

 transport naar Batavia. 



De reis begon onder weinig gunstige voorteekenen , en onder 

 weinig aangename omstandigheden. Het verblijf voor het de- 

 tachement gedurende den overtocht naar Hellevoetsluis was 

 het ruim der kaag, belegd met stroo en waar de afscheiding 

 der officieren van de manschappen slechts bestond uit een los- 

 sen zeildoekschen wand. Reeds op de Zuiderzee werd de kaag 

 door storm beloopen, en kreeg zooveel water binnen dat het 

 strooleger van officieren en manschappen geheel doorweekt werd. 

 Een tweede storm op het Haarlemmermeer deed de kaag stran- 

 den , en nadat zij met veel inspanning vlot geworden was, 

 raakte zij in de Maas nogmaals aan den grond. Na een reis 

 en een logies op nat stroo van vier dagen kwam ik ziek aan 

 boord van de Prins van Oranje. Deze bodem naar Brouwers- 

 haven gesleept, werd door tegenwind en stormen nagenoeg 

 een maand lang verhinderd uit te zeilen, en toen hij eindelijk 

 nauwelijks het anker had gelicht, door een hevigen storm ge- 

 teisterd en met vernieling op de Hollandsche kust bedreigd. 

 Nauwelijks eenige dagen op zee brak een oproer uit onder de 

 militairen van het detachement, dat slechts door de energiö 

 der officieren spoedig en beslissend werd onderdrukt. 



Maar hiermede ook was de rij der tegenspoeden afgeloopen 

 en werd de reis kalm voortgezet. Den 10 den Maart 1842, naj 

 een reis om de Kaap van 110 dagen, liet de Prins van Oranje 





