27 



De moeilijkheid werd verhoogd door de weinige ontwikkeling 

 der te onderwijzen jongelieden, die niets hadden geleerd dan 

 lezen en schrijven. 



Evenwel waren reeds na eenige weken de uitkomsten ver- 

 rassend. Hoe weinig ook onderlegd en voorbereid, bleek bij 

 de overgroote meerderheid der studenten weldra van een bij- 

 zonder gunstigen aanleg, en dit deed mij spoedig besluiten de 

 grondslagen der opleiding breeder te stellen, en het onderwijs 

 uit te strekken tot de geneeskunde in haar geheelen omvang. 

 Ik meende in hunne vatbaarheid de mogelijkheid te ontdekken 

 dat zij waren te vormen tot artsen in den eigenlijken zin des 

 woords. 



In dien geest werd door de Regeering besloten. In plaats 

 van op de drie hoofdplaatsen de opleiding van eenige jonge- 

 lieden door een militair-geneeskundige te doen plaats hebben, 

 werd nu bepaald: dat Batavia de zetel zou zijn van een ge- 

 regelde geneeskundige school, waar het onderwijs in de ver- 

 schillende takken der geneeskunde zou zijn opgedragen aan 

 drie docenten; dat voorts de studenten daar twee jaar zouden 

 verblijven , om dan na afgelegd examen met den titel van 

 dokter djawa en vaccinateur als geneeskundig beambte onder 

 hunne landslieden op te treden. 



Zoolang ik aan het hoofd der school was geplaatst, van 

 1851 tot 1860, had ik alleszins reden over haar uitkomsten 

 tevreden te zijn. De studenten, meestal zoons van inlandsche 

 hoofden , aanvankelijk uitsluitend Javanen , maar later ook voor 

 een deel inboorlingen van Sumatra, Bangka, Celebes , Amboina 

 en andere eilanden , bezaten in den regel een uitstekenden 

 aanleg voor het wetenschappelijke en practische van de genees- 

 en heelkunde, en wat door hen, zonder de noodige voorbe- 

 reiding, in twee (later drie) jaren tijds aan kennis en erva- 

 ring was verkregen, wekte dikwerf de verbazing op van 

 deskundigen. 



Toch was de school op geheel onvoldoende wijze ingericht; 

 èn de geringe beschikbare middelen èn de te korte studietijd 



