30 



hebbende reorganisatie der school, lot uitbreiding van studie- 

 tijd en onderwijs en verbetering van den toestand der dokters 

 djawa , stuitten af op de ongeneigdheid der Regeering om ruimer 

 fondsen daarvoor beschikbaar te stellen. 



Evenwel was een groot doel bereikt. De geneeskundige 

 school was als zoodanig geslaagd. Er bestond geen twijfel 

 meer aan den voortreffelijken aanleg bij het Maleische ras om 

 zich te bekwamen in de wetenschap en practijk der genees- 

 kunde. Ongeveer een tweehonderdtal inlandsche geneeskun- 

 digen was over Insulinde verbreid, en, deden zich al klachten 

 hooren over de op Java geplaatste dokters djawa — over die 

 der buitenbezitlingen, voornamelijk die welke op Sumatra en 

 in de residentiën Menado en Amboina werkzaam waren, waar 

 de stemming der gezaghebbenden ten hunnen opzichte in den 

 regel veel gunstiger was dan op Java, luidden de berichten 

 algemeen gunstig. Hun optreden aldaar werd beschouwd als 

 een weldaad voor de inlandsche bevolking. 



De onvoldoende toestand is nog lang na mijn vertrek uit 

 Indië blijven aanhouden , doch eindelijk gevolgd door een be- 

 teren. Althans heb ik een veertiental jaren later, als staats- 

 raad, kunnen mede adviseeren tot eene hervorming, zoo als ik 

 die reeds twintig jaar vroeger had gewenscht. Indien aan het 

 voorstel der Indische Regeering van 1874 en het advies daarop 

 van den Raad van State gevolg is gegeven , is de opleiding 

 der Indische artsen thans geheel geschoeid op Europeesche 

 leest en hun maatschappelijke toestand behoorlijk geregeld. 



De ontdekkingen op ichtbyologisch gebied, die ik vooral na 

 1850 begonnen had in talrijke artikels openbaar te maken, 

 hadden weidia ook in Europa de aandacht getrokken. Alras 

 ontving ik uitnoodigingen van de voornaamste Europeesche 

 Museums, om een deel der verzamelde schatten af te staan. 



Onder die uitnoodigingen was ook een van G. I. Temminck, 

 den beroemden directeur van 's Rijks Museum te Leiden. 



Hierdoor kwam ik in eenige moeilijkheid. Toen ik, reeds 

 in 1848, het plan van den Atlas ichthyologique des Indes 





