39 



ichthyologischen rijkdom van het Museum had ik overschat, 

 en ik vond er betrekkelijk slechts weinig indo-archipelagische 

 soorten die ik niet zelf bezat. De ichthyologische verzamelin- 

 gen waren overigens zeer onvoldoende gerangschikt en voor 

 een groot deel slecht gedetermineerd. Van de duizenden exem- 

 plaren die ik reeds jaren te voren aan het Museum had ver- 

 zonden , waren slechts zeer weinigen in de galerijen geplaatst. 

 De groote massa bevond zich nog in de magazijnen , in dezelfde 

 bokalen waarin ik ze had verzonden, en door nalating van 

 verversching van spiritus gedeeltelijk in een niet te besten 

 toestand van bewaring. Toch bleef, wat het Museum op ichthyo- 

 logisch gebied bevatte een niet te versmaden bron van studie, 

 en wat ik tot de ichthyologische kennis van Ceylon, van de 

 West- en Zuid-Kust van Afrika en van Guyana heb kunnen 

 bijdragen, had ik grootendeels aan het Museum te danken. 



Op mijn terugreis uit Indië had ik te Parijs kennis gemaakt 

 met den bekenden Zoöloog Guérin Ménèville, den invoerder 

 der cynthia-teelt in Frankrijk. Hij vestigde mijn aandacht op 

 deze zaak en op het wellicht wenschelijke van de invoering 

 der volkszijdeteelt op Java. Bespreking dezer aangelegenheid in 

 Nederland leidde tot een opdracht , de cynthia-teelt in Frankrijk 

 te onderzoeken, en daarna de Regeering omtrent het "overbren- 

 gen er van naar Indië te adviseeren. Ik kweet mij van die 

 opdracht in 1861. Rapport en advies zijn opgenomen in het 

 Tijdschrift voor Neêrlandsch Indië. 



Na de opheffing der Delftsche Academie meende de Regeering 

 in het leven te moeten roepen een afzonderlijke inrichting, 

 ten doel hebbende het onderwijs in de vakken welker kennis 

 van de voor Indië te bestemmen ambtenaren als voorwaarde 

 van benoeming werd gevorderd. Het voorstellen van de orga- 

 nisatie dier inrichting werd opgedragen aan eene Commissie 

 bestaande uit de Hoogleeraren Roorda, Veth, Rijke en mij als 

 voorzitter. Deze inrichting werd gevestigd te Leiden als Rijks 

 instelling voor het onderwijs in de taal-, land- en volkenkunde 

 van Nederlandsch Indië en bleef bestaan tot na de tot stand- 



