40 



komfng van de thans nog werkende wet op het hooger onder- 

 wijs , die haar oplossing in de Leidsche hoogeschool ten gevolge 

 had. Een uitnoodiging van den minister ïhorbecke mij me! 

 het hoogleeraarambt in het Indisch staatsrecht bij die instelling 

 te belasten, meende ik te moeten afwijzen, evenals ik zulks 

 vroeger reeds had gedaan ten opzichte van een leerstoel in de 

 geologie en mineralogie te Delft. De leervakken lagen te zeer 

 buiten de hoofdrichting mijner studiën en bovendien ontbrak de 

 neiging, nog weder als leeraar, in welk vak ook, op te treden. 



Ofschoon ik in den regel geen roeping gevoelde mij op staat- 

 kundig terrein te bewegen, was er toch nu en dan aanleiding 

 geweest tot niet geheele onthouding. Zoo had ik in mijn »Reis 

 door de Minahassa en den Molukschen Archiper een niet ge- 

 ringe ruimte gewijd aan beschouwingen over wenschelijke her- 

 vormingen in de Molukken , hervormingen die sedert voor een 

 groot deel zijn tot stand gekomen. 



Te Leiden had men bij mij aangedrongen op een aannemen 

 eener candidatuur voor de Tweede Kamer der Sta ten-Generaal 

 tegenover een aftredend lid der conservatieve partij, en ware 

 de liberale partij daar machtiger geweest, dan zou ik toen 

 nog eene verkiezing hebben aanvaard , hoe weinig aanlokkelijks 

 zij ook voor mij zou hebben gehad. 



Weldra echter volgde een andere aandrang. 



Van HoëvELL, benoemd tol Lid van den Kaad van State, 

 meende de redactie van het Tijdschrift voor Nederlandsen Indië 

 te moeten neerleggen. Dat tijdschrift had toen reeds meer dan 

 het vierde eener eeuw bestaan. In Indië had het den aanstoot 

 gegeven tot een verhoogd intellectueel en wetenschappelijk 

 leven. Li Nederland overgeplant was het krachtig opgetreden 

 voor de belangen van Nederlandsen Indië, en had niet minder 

 krachtig bijgedragen tot de wijziging van koloniale staatkunde 

 in een vrijgevigen zin. De liberale partij wenschte het tijd- 

 schrift in stand te houden , en haar hoofden , vooral Van 

 HoëvELL en Thorbecke , drongen er bij mij op aan , de verdere 

 leiding van het Tijdschrift op mij te nemen. 



