46 



eene louter eervolle onderscheiding te zijn. De bestemming 

 der buitengewone Staatsraden was, bij de behandeling van 

 sommige onderwerpen, den Raad van State te versterken, 

 daarin zitting te nemen, en tot zijn adviezen en besluiten mede 

 te werken. 



Meermalen werd ik dan ook geroepen aan de werkzaamhe- 

 den van den Raad deel te nemen , en trad dan op in de sectie 

 Koloniën, die mij telkenmale benoemde tot rapporteur om de 

 adviezen der sectie in den vollen Raad toe te lichten en te 

 verdedigen. Als zoodanig heb ik kunnen medewerken tot de 

 adviezen aan den Koning over de cultuurwetten, de heere- 

 dienslen, het onderwijs in Indië, de reorganisatie der genees- 

 kundige school voor inlanders en van het korps inlandsche 

 artsen, enz. 



In het jaar 1845 was ik in het huwelijk getreden met 

 Henriette Christine Rudolph, jongste dochter van Marten 

 Rudolph, Indisch amhlenaar, en Marie Elize Teissière. Het 

 eenig kind uit dit huwelijk, een dochter, in 1849 geboren, 

 huwde in 1868 met Willem Hendrik Baron van Heerdt, 

 adjudant des Konings. Ook uit dit huwelijk sproot slechts 

 een kind, dat de namen zijns vaders draagt. 



Tot omstreeks 1867 had ik het geluk gehad mij over eene 

 doorgaans goede gezondheid mijner trouwe gade te mogen 

 verheugen. Die gezondheid werd verbroken en gevolgd door 

 een voortdurend ziekelijken lichamelijken en psychischen toe- 

 stand, die mij meer en meer de plicht oplegde -het leed te 

 deelen , bij wie ik zoolang zooveel liefs had genoten. 



Toch kon die aanhoudende toestand van zorg en spanning 

 niet anders dan nederdrukkend terugwerken. Van deelneming 

 in het publiek aan publieke belangen kon geen sprake meer 

 zijn, en ik trok mij dan ook meer en meer daarvan terug. 

 Ook mijne studiën en onderzoekingen kon ik niet geregeld 

 meer voortzetten, verplicht als ik was het grootste gedeelte 

 van mijn tijd te wijden aan zorgen voor- de geliefde zieke. 



