204 



een paar blikjes vleesch kon voegen, zoodat wij alle, goed 

 verzadigd, des middags 3 uur de terugreis weder konden aan- 

 nemen . 



Wij bezochten evenwel de hoofdkampong Ketjepie, die nog 

 verder ook aan het strand lag, niet, maar sloegen direct van 

 de kampong Senafie uit een voetpad in. 



Dit pad voerde ons, vrij steil klimmende, op het laag ge- 

 bergte langs eenen grooten rotsklomp, die in de verte veel 

 naar eene versterking geleek, daarna door bosch en ver- 

 volgens bij afwisseling over dorre met graspollen , struikgewas 

 en klein geboomte bezette vlakten en hellingen, die meesta^ 

 met koraalblokken bezaaid waren , tot dat wij , ten laatste het 

 punt van uitgang genaderd, nog van een bijna loodrechten 

 bergwand moesten afdalen. Wij kwamen toen aan de andere 

 zijde van het riviertje, waarvan wij uitgegaan waren, terecht 

 en, na het nemen van een verfrisschend bad, keerden wij des 

 avonds 6 uur naar boord terug. 



Deze laatste weg zal ± 5 palen en de eerste wellicht 7 palen 

 lang geweest zijn. Op de terugreis vonden wij niet die fraaie 

 bosschen die wij des morgens gezien hadden. 



De heeren hadden eenige vogels geschoten en ik had een 

 rijken buit aan planten en zaden verzameld. Wel had ik 

 gaarne ook eenige levende planten willen medenemen , doch 

 in een dag van 12 uren, waarin men ±12 palen te voet 

 moet afleggen, kan men niet alles doen wat men wel zou 

 verlangen. Daarbij was de ruimte aan boord te beperkt om 

 vele kisten met planten te plaatsen. 



17 Augustus; dezen dag besteedde ik met het inleggen van 

 herbarium en het verzorgen van zaden. 



Den 18 Augustus bezochten wij met de Whaleboot van de 

 bark, het kleine eiland Tau, doch ongelukkig hadden wij 

 passagiers aanboord die mij noodzaakten terug te keeren, 

 alvorens ik mijne onderzoekingen geëindigd had. Toch vond 

 ik in der haast op dit schrale rotsachtige heuvelland nog ver- 

 scheidene zeer interessante planten. 



