1U 



niet op rozen wandelden, moesten wij ieder oogenblik ons 

 schoeisel uilwasschen. Schoenen van zeildoek hebben bij der- 

 gelijk wandelingen veel voor, wijl het water er niet in staan 

 blijft. De meesten onzer hadden de broekspijpen opgestroopt, 

 om die niet nat Ie maken en te gemakkelijker door het water 

 te kunnen loopen, doch dit kwam hun duur te staan, daar 

 de beenen en voeten zoodanig door de zon verzengd werden, 

 dat het vel t "geheel rood werd en begon te schrijnen en later 

 de beenen geheel vervelden. 



Ten half negen uur hadden wij de reis aanvaard en om 

 half twaalf hielden wij halt om rijst te koken en ons middag- 

 maal te nuttigen. Na een uur hiertoe besteed te hebben , trok- 

 ken wij verder, tot 3 uur des namiddags, toen wij begrepen 

 voor een nachl leger te moeten zorgen. Sedert 12 uur hadden 

 wij bijna onophoudelijk zware regenbuien moeten doorstaan 

 en ook nu bleven die, hoewel in minderen graad, aanhouden 

 tot den volgenden morgen. 



Aan den rivierkan t werden paaltjes in den grond geslagen 

 en daarop een soort van afdak van palm- of varenbladeren 

 gelegd, waaronder wij ons legerden en tegen den regen be- 

 schut werden; het dak was echter niet dicht genoeg om ons 

 tegen den drup te beveiligen. 



Het souper was niet bijzonder smakelijk, maar toch voldoen- 

 de om ons tegen geeuwhonger te beveiligen. 



De nacht werd alzoo onder niet zeer gunstige omstandighe- 

 den doorgebracht, daar wij zeer nauw gelogeerd waren en op 

 eene vloer van gespleten bamboe uitgestrekt lagen als haringen 

 in een vaatje. Gelukkig had ik een hoofdkussen en wollen- 

 deken medegebracht, welke laatste mij tot onderlaag diende 

 terwijl een regenjas bestemd was om den drup op te vangen. 

 Toch ontwaakten wij des morgens half doorweekt. 



27 September. Gelukkig was het weer des morgens opge- 

 klaard en daar er toch geen einde aan de rivier scheen te 

 zullen komen — wij hadden gedacht den oorsprong er van te 



