24* 



gebergte weder genaderd en nu kort onder den wal. Des 

 middags kwamen wij, na een vruchteloos uitstapje, weder lei 

 reede in de Humboldsbaai; spoedig kwamen er eenigc prauwen 

 langs zij, die ons van versehen visch voorzagen. 



Den 15en Oktober had ik het geluk met den gezaghebber van 

 de kolenbark , de Wit , te mogen mede varen om de eilandjes 

 in de baai te bezoeken, waar hij witte duiven dacht te schieten 

 en ik planten wilde verzamelen. Wij werden echter beide 

 teleurgesteld , daar wij , wegens de hevige branding tegen de 

 steile en scherpe rotsen , niet vermochten deze te beklimmen. 

 Dit deed mij zeer leed, daar ik op die rotsen direct aan zee, 

 onder andere gewenschte planten, eene schuone en mild bloeien- 

 de Dendrobium ontdekte, die ik echter niet in mijne macht 

 kon krijgen. Bij eene kalme zee zou dit nog wel hebbeu 

 kunnen gelukken. Wij roeiden nu naar den vasten wal , ter 

 plaatse waar 4 dagen te voren de paal met het N. I. wapen 

 geplant was, welken wij ongeschonden terugvonden. Wij 

 drongen verder het boscb in , hetgeen niemand ons belette , daar 

 er geene Papoeas ter plaatse waren. Het paadje , dat wij volg- 

 den en waarlangs nog hier en daar enkele kalapaboomen 

 stonden, liep spoedig ten einde en wij bevonden ons toen in 

 een oerbosch , waar . behalve hooge en zware woudboomen 

 en struiken , eene massa Palmen van verschillende soorten in 

 menigte gevonden werden als: Areca calaparia, Areca (sp.), 

 die veel op de gewone Pinang of Areca calechu geleek, doch 

 minder kolossaal was. De vruchten waren uiterlijk van aanzien 

 als de gewone Pinang, doch de schil was saprijk en de steen- 

 harde zwarte binnenschaal had stekelige in de lengte-as lig- 

 gende punten en verdiepingen , terwijl de kern hard en ivoor- 

 achtig was; eene Pinanga van ±15 voel lang, welke almede 

 zonderling gevoorde vrucht jes had; eene Licuala, mede ± li> 

 voet hoog; en verder verscheidene Rotansoorlen. Ook vond ik 

 nog verschillende vruchten op den bodem wier afkomst door 

 het dichte boscb niet te bepalen was, maar die toch meestal 

 tot bekende geslachten behoorden. De Pandanus, waarvan men 



