m 



Ik zeide zoo eren, dat 50 cc. met ammonia behandeld 0.199 

 vasle stof opleverden. Wij vinden hierin weder een middel 

 ter controle. Immers, wanneer wij de som der gewichten 

 nemen van hel vrije zwavelzuur , het ijzeroxydul , het ijzeroxyde 

 en de aluinaarde, en de hoeveelheid ammonia berekenen die 

 daarmede equivalent is, vinden wij 825 gram. Daaruit 

 volgt, dat een liter water mei ammonia behandeld 4.1 8?> gr. 

 residu moest opleveren of 0.200 gr. per 50 cc. 



Vergelijkt men dit met de 0.199 gr., die werkelijk zijn 

 verkregen, dan is liet resultaat niet ongunstig. Behalve toch, 

 ('at eene kleine hoeveelheid ammonia door de aluinaarde tijdens 

 bet uitdrogen kan zijn vrij gemaakt, vallen de fouten bijeene 

 weging van hygroscopische sloft' mi in een tropisch klimaat 

 gr oo ter uit dan in de gematigde luebtstreek. Het is mij op 

 vochtige weslmoesson-dagen voorgekomen, dat bel residu na de 

 gloeiing ten slolle meer woog, dan na liet uitdrogen , wanneer 

 ik de schommelingen der balans twee minuten waarnam. 



Sedert dien tijd weeg ik dan ook eenigszins anders dan 

 vroeger. Nadat bet gewicht lot in decigrammen vooraf is 

 bepaald , wordt bij de definitieve weging de nog warme schaal op 

 de balans geplaatst, en het gewicht genoteerd, dat gevonden 

 word! , nadat de schaal niet meer merkbaar warm is. Wat 

 het voorwerp daarna in gewicht toeneemt wordt beschouwd 

 als een gevolg van het wateropnemend vermogen der stof. 



De derde flesch water droeg tol opschrift: 



«Water uil de rivier die dwars door deu krater heen- 

 stroomt en de vloeibare producten afvoert. " 



De llesch bevatle 570 cc. water na filtratie. Het op het 

 iillrum terugblijvende woog 0.252 gram en bevatte 0.041 

 gram zwavel. 



Dit water leverde, berekend per liter, de volgende resul- 

 lalen op: 



Uitgedroogd residu 0.570 gr, 



Gloeiveriies 0.180 » 



Zouten ^ ,.. 0.390 gr. 



