393 



»1. In het eerste geval zijn, voor de 20 gr. arsenigzuur, 14 

 »gr. kaliumcarbonaat noodig en in het. geheel 57.6 gr. ka- 

 «liumcarbonaat van 96 °/ . De vloeistof, van de volkomen 

 «afgescheiden aluinaarde afgefiltreerd , zou zeer zwak alkalisch 

 «reageeren en, ongerekend eene mogelijke verontreiniging met 

 «potasch, eene oplossing zijn van keukenzout, henevens van de 

 «sulfaten, nitraten en arsenieten van kali. 



»De hoeveelheid dier zouten in de volumeneenheid zou 

 «evenwel afhangen van het al of niet uitwasschen van het 

 «sediment, waarover het voorschrift zwijgt. Neemt men aan, 

 «dat des uitvinders doel eene vloeistof is, die de grootste hoe- 

 » veelheid in water oplosbare zouten bevat, welke uit de door 

 »hem voorgeschreven ingrediënten kan worden gevormd, dan 

 «had hij dit doel eenvoudiger kunnen bereiken, door het vol- 

 ogende recept, waarin de aluin, die minstens nutteloos is, ont- 

 «breekt: 20 gr. Arsenigzuur, 14 gr. Kaliumcarbonaat, 12 gr. 

 «Salpeter , 25 gr. Zout, 18.5 gr. Kaliumsulfaat en 3 liters Water, 



«2. In het tweede geval — wanneer meer kaliumcarbonaat 

 «wordt aangewend — spreekt het van zelve, dat er evenmin 



• aluin-aarde in de vloeistof is, die nu sterker alkalisch reageert 

 «en, behalve de genoemde bestanddeelen, kaliumcarbonaat bevat, 



»3. Door eindelijk minder kaliumcarbonaat of kaliumcar- 

 «bonaat van een minder procentgehalte aan te wenden, wordt 

 »niet al de aluinaarde geprecipileerd, en slechts voor dit geval 

 «zou de aanwending van aluin rationeel zijn. Een gedeelte 

 »der aluinaarde blijft dan als basisch zwavelzuur zout en als 

 «basisch arsenigzuur zout in oplossing en wel des te meer 

 «naarmate minder kaliumcarbonaat is aangewend. 



«Leidt men uil het gebruik eener aluminium-verbinding 

 «af, dat de uitvinder de aluinaarde in zijne oplossing wenschte, 

 «dan ware dit doel beter bereikt door het arsenigzuur in een 

 «minimum van kaliumcarbonaat (en water) op te lossen, deze 

 «oplossing met de oplossing van zout, aluin en salpeter te 

 «vermengen en bij de koude vloeistof nog zooveel potasch te 



• voegen, als zij zonder blijvende troebeling kan verdragen 



