1914—15] Fj eldby giringen mellem Sørfjorden og Samnanger f jorden. 53 



lagringen og- skifrighetsretningen, som gjengis i fig. 10. Man 

 ser her en veksling av lyse, næsten farveløse partier og grønne, 

 hornblenderike striper. Snittet er valgt saaledes at der er for- 

 holdsvis meget av de førstnævnte. Bergarten er gjennemsat av en 

 hel del smaa spalter, langs hvilke der har foregaat forskyvninger; 

 disse spalter er senere utfyldt av kalkspat. 



Nu følger en 8 m. bred sone (XX), hvorav de 7 vestligste 

 meter utgjøres av kvartssericitskifer, der er gjennemsat av bølgende 

 kloritskjøler og ogsaa veksler med tynde lag av kloritiske skifere: 

 det østligste 1 m. brede parti synes derimot at maatte tydes som 

 et sterkt utvalset konglomerat. 



Jeg har undersøkt baade de kloritiske og de kvartssericit- 

 skiferagtige typer i hovedsonen. En av de førstnævnte typer, der 

 maa betegnes som en straalstensførende muskovitkloritskifer, kan 

 makroskopisk betegnes som en planskifrig bergart med talrike skjæl av 

 klorit samt enkelte større mørkegrønne straalstenssøiler. Under 

 mikroskopet ser man store, grønne skjæl av klorit, større søiler av 

 straalsten, talrike tynde stængier av epidot (og zoisit), talrike korn 

 av magnet jern, endel skjæl av muskovit (sericit) og endvidere kvarts 

 og feltspat, der utgjør den lyse mellemmasse. En av de bergarter 

 som jeg i feltet betegnet som kloritrik kvartssericitskifer, er 

 en kvartssericitskifer med større, delvis bølgende klorithinder. Ved 

 mikroskopisk undersøkelse ser man en tydelig skifrig struktur 

 karakterisert ved paralelanordning av de smaa sericitblade, epidot- 

 og zoisitstængler samt de uttrukne, strakte partier av magnet- 

 jern. Hovedmassen av bergarten bestaar av kvarts; inde i kvarts- 

 massen sees ogsaa kalkspat, Der sees ogsaa endel større blade 

 av klorit. der i feltet tegner sig som en av bergartens vigtigste 

 bestanddele. 



Den østligste del av nr. XX, der som nævnt kun har en 

 bredde av ca. 1 m., utgjøres av en krumbladig, mørk grøn klorit- 

 skifer. Paa tverbrud sees talrike lysere, linseformige partier, dels 

 bestaaendc av epidotrike bergarter, dels av kvarts og dels av mar- 

 mor. Man faar paa tiere steder indtryk av at staa overfor et 

 sterkt utvalset konglomerat, hvis rullestener oprindelig har været 

 smaa. Under mikroskopet minder bergarten om den først beskrevne 

 type fra denne sone; men man ser dog en tydelig brudstykke- 

 struktur, idet bergarten bestaar av talrike mindre partier, der er 

 bcgrænset av klorit, som optrær i store, lys grønne, sterkt pleo- 

 kroitiske blade. De fleste av de av klorit avgrænsecle partier be- 



