62 AWANG SULONG MERAH MUDA. 
Puteh sépérti umbut di-séntak, 
Di-rusok awan bérjunjong, 
Di-téngah awan bérarak, 
Di-tépi sémut bériring. 
Patah boleh di-pétaubkan. 
Hidangan di-tatengkan ka-sérambi lalu santap Awang 
Sulong 
Dua suap kétiga sudah, 
Kéémpat basoh tangan, 
Kélima kumur-kumur, 
Kéénam makan sireh, 
Kélat naik ka-réngkong, 
Séri naik ka-muka. 
Lalu bérkata Awang Sulong ka-pada tuan putéri, “ Béri- 
lah kakanda kapak dua buah béliyong dan kérpatil.” Lalu di- 
jawab-nya, Apa-lah guna-nya ka-pada kakanda kapak yang 
dua buah.”’ Lalu di-jawab Awang Sulong, “ Kakanda héndak 
mémbaiki pérahu yang sémpang-sempong di-pengkalan itu.” 
Lalu di-ambil Dayang Nuramah di-bériban kapada Awang 
Sulong. Maka sudah-lah siap pérkakas pértukangan, Awang 
Sulong pun lalu bérjalan ka-péngkalan langsong turun di-dalam 
sampan rémpong kayoh-nya sompek lalu bérkayoh. Tuiba di- 
ulu, di-sandangkan kapak dua buah lalu bérjalan-lah Awang 
Sulong masok hutan rimba, bérjumpa bukit di-daki-nya_ ber- 
jumpa lurah di-turuni. Maka térjumpa-lah sa-batang kayu 
térlampau bésar-nya, lébeh kurang sa-kérat hari méngélilingi- 
nya. Maka tidak-lah di-tébang oleh Awang Sulong sébab 
térlampau kéchil. Maka ia pun lalu bérjalan dari situ. Hata 
bébérapa lama-nya sa-hingga sampai-lah tujoh hari tujoh 
malam, maka bérjumpa-lah sa-batang kayu yang amat bésar- 
nya ia-itu tujoh hari méngélilingi lalu di-tébang tiga takok 
béliong pun lalu di-létakkan di-ambil kéményan mandong 
puteh bérat sa-kati, 
Di-ambil sa-tahil, tinggal sa-kati: 
di-bakar-nya lalu bérséru-séru-lah ia: “ Hai, ya Allah, ya 
saidi, ya maulai tuhan yang sa-bénar-nya, jikalau sah beta. 
Jour. Straits Branch 
