MUSANG. BERJANGGUT. 133 
lumpur itu tiada kélihatan kalau kéna kaki-nya, bukan-kah 
suatu mara bahaya di-atas-nya, sérta pula aral pérjalanan, dan 
di-téngah térang tanah yang kéring boleh tampak déngan mata- 
nya apa-apa hal yang ada di-situ; démikian-lah hal péham 
hamba.” Maka sahutbapa-nyalakiistéri “Sudah-lah sa-bénar- 
nya sépérti kata anak-ku itu, kébodohan yang kédua ini orang 
tua-tua tiada mémpunyai akal ga-kali-kali.’ Sa-télah sudah 
bérkata-kata itu, sémua-nya di-déngar oleh Kémala-al-avifin, 
maka ia pun ménguchap shukur ka-pada Allah taala déngan 
térlalu amat késukaan-nya sépérti kéjatohan gunong manikam 
rasa-nya ; sambil ia bérbaring-baring tiada mau tidur mata-nya 
hasrat-nya héndak méminang Dang Séri Arif Laksana itu. 
Hata sa-kétika tidur hari pun siang, maka Kémal!a-al-arifin 
pun bangun pérgi ka-périgi héndak mandi, sambil sémbahyang 
suboh. Kémudian lépas sémbahyang itu, baharu-lah Paman 
laki istéri bangun sérta anak-nya Séri Arif Laksana itu. Maka 
Paman dudok dékat Kémala-al-arifin mémakan sireh. Maka 
Kémala-al-arifin ségéra-lah bérjabat salam ménchium tangan 
Paman, séraya bérkata déngan lémah lémbut buryi suara-nya, 
“ Ayohai ayahanda hamba ada pun hamba déngan_ sa-bésar- 
bésar maksud sérta harap déngan sa-bésar-bésar harap réndah 
gunong tinggi-lah harap hamba ini; jikalau ada mudah-mudah- 
an ihsan rahim bapa hamba ka-pada hamba dagang yang hina 
gharib miskin sa-kira-nya pinta pérhamba akan péngisip atap 
itu yang tiris, lantal yang patah, buat méngambil kayu dan 
pénumbok damar bapa hamba. Maka jikalau tiada bapa ham- 
ba sampaikan sépérti hasrat hati hamba ini, néschaya bérpan- 
jangan kérosakan hati hamba ménanggong pérchintaan.” Ara- 
kian sa-télah di-déngar oleh Paman akan kata Kémala-al-arifin, 
sangat-lah késukaan hati-nya sérta bérséri-sér1 warna muka- 
nya seperti kéjatohan bulan matahari rasa-nya ménérangi ru- 
mah-nya itu. Lalu ia bérkata, “Jikalau sudah anak-ku sudi 
bérsama déngan bapa, orang yang dudok di-hutan padang ini, 
tiada tahu adat lémbaga dan rela pula bérbantalkan béndul, 
bértikarkan lantai, bérkélambukan asap, sa-kali anak-ku sud 
mémélihara bapa ini anak béranak, yang bapa sa-ribu kali ke- 
sukaan lagi, bérpétarohkan diri ka-pada anak-ku orang négéri ; 
tétapi bapa bértanggoh dahulu, mémbéri tahu ka-pada saudara, 
R. A, Soc., No. 52, 1908. 
