— 205 — 
tenuior, de cetero nullis characteribus constantibus diversa. In 
utraque ramuli seu pinnulae, quantum vidi, semper confervoidei. 
Vill. POLYSIPHONIA £Grev. 
Thallus filiformis l. capillaris, tubo centrali et cellulis elon- 
gatis (siphonibus) circa hunc superimpositis fastigiatis constru- 
ctus, inferne ecorlicatus l. corticatus, ramosus.  Sporocarpia 
ovato-globosa, Sporas e sporophoro erectas pyriformes includen- 
tia. Peritetragonidia in apicibus thalli tumescentibus in seriem 
5 I 
disposita, tetragonidiis triangulatim secedentibus. 
I , 21 
Genus naturalissimum , limitationem . specierum si respici- 
mus, difficillunis certe est. adnumerandum. — Plurimae, quae 
dicuntur, species formis intermediis ita transeunt, ut quae ve- 
rae sint species saepe difficillimum sit dictu. Ex altera tamen 
parte minime potest denegari plurimos auctores, quae verae 
sint species, in natura disquirere parum curasse, species no- 
vas describere tantum conantes; hoc optime testantur opera 
hützingii, rem usque in ridiculum vertentis. 
Ad species Polysiphoniae limitandas fructum, propter for- 
mam in omni fere specie consimilem, vix adhiberi posse, ne- 
minem fere fugit; neque praesentia ejus l. absentia, utrum 
thallus jam omnem suam attigerit evolutionem, an nondum sit 
explieatus, certo ostendit. —l|ta in speciminibus JP violaceae 
cum corticatis, seu thalli magis evoluti, tum ecorticatis, sporo- 
carpia adsunt optime explicata; item in 7. Prodiaei aliisque. 
Fructus itaque longe prius saepe adest, quam quartam suae 
evolutionis partem attigerit thallus. Ex quibus sequitur, thal- 
lum solum esse, ex quo characteres atque essentiales specie- 
rum notae haurir possint; ipsam vero thalli indolem multi- 
modo mutant sequentia: 
