— 969 — 
Scandinaviae saltim | usque. ad Bergen (Roren); b* in scrobi- 
culis rupium aquam marinam excipientibus non infrequens. 
Jun. — Sept. 
Thallus explicatus, ut sequentis, basi crassissimus, scemi- 
lineam fere aequans, ibidemque, quoad conspici possint, in- 
terstiliis diametro usque Aplo brevioribus, rarius ubique regu- 
lariter dichotomus, superne saltim. sparse ramosus, quo ct 
callo radicali a sequente differt. — Status hujus plantae, ut 
multarum, duplex, aestivalis. (A) nempe atque hiemalis (B). 
Haec mensibus Aprilis atque Martii undique protrudit prolifiea- 
tiones, quae quoad habitum atque strueturam cum £P. celougella 
plane congruunt, Omnes itaque sub B allatas formas, qui cvolu- 
tionem illarum prolifieationum diligenter viderit, nemo distin- 
ctas habebit; sunt enim hoc prolificandi modo, sporis E te- 
tragonidiis exortae juniores formae. — Doleo quidem, me P. 
elongellam propriam speciem agnoscere non posse. [n mari 
britannico haec planta melius forsan, quam apud nos, distincta 
videtur, at equidem nullas plane invenire potui notas, quibus 
a eeteris P, elongatae formis certe distingui possit, — Contra 
verba Zfarveyi de P. elongellu: "but is easily and. clearly. di- 
sünguished by the distinctly jointed branclies, and the parallet 
(not reticulated) veins which they contain", id tantum observare 
volo, ramulos in formis c et d aeque bene distincte esse rcti- 
culatos seu ecorticatos; quod ceterum ad "venas?, sive sipho- 
nes parallelos neque reticulatos — pertinet, quales in. P. eloa- 
gata describuntur, eum haec tum P. el'ongella gaudent in. ramu. 
lis ecorticatis siphonibus parallelis, cum contra. interstitia cor- 
ticata utriusque saepe illam ostendunt reticulationem, — Paucis: 
P. elongella, quantum equidem observavi, junior mihi videtur 
P. elongata, amos ramulosque basi attenuatos P. clougatae 
adscribunt auctores; haec vero nota in formis c et d interdum: 
plane evanescit. 
