Fucas ceranoides Lii. Sp. ed. 1. v. 2. p. 1458 — HI. Sv. 
— Al. Syn. p. 7. — Lyungb. Hydr. p. 4. 
Ad litora Finmarhiae /Limné) et in. Bulkefjord Norvegiae 
occidentalis legit mihique communicavit. £lytt. 
Species, quod jam dixi, a priori. distinetu difficillima, 
formas illius numcerosissimas si respicimus. Thallus quam in 
illa angustior atque tenuior, ramos laterales multifidos et fru- 
elificantes  eiltens; receptacula complanato-compressa. lineari- 
acuminata. [n his omnes notae, quibus £. ceranoides atque 
F. vesieulosus inter se differunt. Specimina seu formae. inter- 
mediae (cfr. supra) rem difficiliorem reddunt. Specimina Blyt- 
tiana: Callus radicalis parvus. Thallus 4— 6-pollicaris pinnato- 
dichotomus, costa perspicua ima basi denudata, lineam l. pau- 
lulum | ultra. latus. substantiaeque tenuioris, rami nunc oppositi 
nunc subsecundi, maxima pro parte plus minusve regulariter 
dichotomi; receptacula nune linearia, nunc cuneata, emargina- 
tà l. bipartita, partitionibus linearibus. 
O. Fcus pisricucs Linn. 
Thallo superne subcostato dichotomo integerrimo evesi- 
euloso, receptaculis lanceolatis acuminatis. 
Fucus distichus Linn. Syst. ed. 129. v. 2. p. 716. — 44. Syn. 
p. 3 — Lyngb. Hydr. p. 6. t. 4. €. ; 
Fucus ceranoides FFahleub. Lapp. p. 490. 
"Nordlandiae plerumque in scrobiculis et recessubus lito- 
alibus aqua marina semper repletis nec sub refluxu maris e- 
vacualis. per promontoria insulasque exteriora sat frequenter. 
Circa. Rórstad, ubi Lomé sub itinere lapponico Fucos legit, 
vulgaris est^ — JFahlenb. ]l. c. 
Priore mihi fere obscurior planta Scandinavica, cujus spe- 
cinina ceria atque completa e nostra pennisula vidi nunquam. 
