— X 
arum si respicimus, ipsa profunditas maris, facile intelligi- 
tur. llaec ipsa aquae minus salsae ]. dulcis copia, quae in 
sinum Codanum effunditur, praecipua caussa esse videtur, cur 
Phyceae in mari Bahusiensi profundius, quam in exteris maribus , 
crescant. Ubi, ex. gr. extra Sóró Hallandiae, fundus petrosus 
tantum 29—06 orgyas aquae submersus est, ibi muitae deside- 
rantur species, quae aliis locis valde sunt frequentes. 
b. majori l. minori lucis intensitate. Quo profun- 
dius quaedum crescit Phycea, eo minus luce afficitur. Ut non- 
nullae plantae phanerogamae umbram quaerunt, aliae loca 
aprica, quin eodem modo variae Phycceae lucem nimis intensam 
effugiant, vix dubitari potest. Hae profundiorem aquam petunt. 
Plurimae Phyceae rubrae l. purpurascentes lucem effugere, vi- 
rides autem. expetere videntur. Nisi vehementius fallar, obser- 
vasse mihi videor, Florideas, cum in limite aquae crescunt, locis 
potius :eptentrioni quam meridiei obversis vigere, Phyceas vero 
virides, seu Ulvaceas, stationes oppositas praesertim seligere. 
c. temperatura diversa. "Temperaturam in vegetatio- 
nem marinam vim quandam habere, vix denegari potest, quam- 
quam de hac re nullae, quibus uti possimus, singulares adsunt 
observaliones. Facite tamen patet, temperaturam in superficie 
aquae atque in. fundo altiori, hoc loco atque in vadosis, praeci- 
pue arenosis, valde esse diversam. Anno 1845, mcnse Augus- 
to, ubique fere prope Christineberg Bahusiae, propter calorem 
insignem et placidum eodem tempore mare, in limite maris 
emoriebatur P'olysiphonia penicillata, postquam colorem 
