— Ms .— 
Lap Finmarhiae ubique vulgaris; b. praesertim in sinuum par- 
tibus interioribus, ubi parum ventis agitatur aqua, v. c. ad Chri- 
stineberg Bahusiae ad Láàngegap, multisque sine dubitatione 
Norvegiae locis. Toto anno. 
Haec species in mari Bahusiensi orgyam, quantum vidi, 
raro longitudine superans, stipiteque digito minori nunquam 
crassiore, ad litora. Finmarhiae, secundum JJahlenberg, gau- 
det saepe thallo 2-plo 5-plove quam homo longiore, stipiteque 
brachium crassitie saepe aequante. — Forma «. et b. colore o- 
ptime distinguuntur; ad hane L. latifoliam Ag. Sp. referre non 
8 
dubito, cum descriptio l. e. data eum nostris specimibus opti- 
me conveniat. —  Laminariam ensifoliam hütz. ad formam b. 
omnino pertinere, specimina a Cel. v. Suhr mihi comiiunicata 
edocuerunt. Novum itaqne, cum. Laminaria digitata sub novo 
genere Hofgygia ab hoe viro allata sit, exemplum, formas 
ejusdem speciei a. Aüifzing ad. diversa Peor genera, 
Juniora hujus speciei specimina junioribus Lam/inariae sac- 
charinae ita similia, ut illa vix, nisi interdum lamina magis 
plana substantiaque firmiori, difficile dignosci possint. — n 
ills demum, pergente in superiore laminae parte extentione 
thalli horizontali, ab apice versus basin in lacinias plus minus- 
ve numerosas dividitur lamina, disp in omnibus specie- 
bus non aeque mature; alia enim legi 2. pollices lata pedemque 
longa apiceque modo in duas l. plures lacinias pollicares divi- 
sa, alia contra 6 pollices tantum longa et jam in plures laci- 
nias, ut in vulgari atque normali forma, usque in basin fissa. 
Haec laminae divisio in omnibus immediate e sporis gonidiis- 
ve enatis individuis normalis facile haberetur. | Cum vero ad 
basin veteris laminae nova formatur lamina, illam in altum 
tollens, nova haec lamina in medio rimis longitudinalibus in laci- 
nias lineares, a superimposita veteri lamina apice saepe diu 
connectas, dividitur; quae tamen divisionis modus normalis 
minine est considerandus. — [n forma b. divisionem cum ex 
